Naam Bericht
Theo Horsten

05/6/2004
09:35:26  Een vies verhaal

Dit is een beetje vies verhaal, maar toch erg mooi.
Stel je voor: een schip van een rederij uit het noorden des lands. Het is zomer en zoals gebruikelijk hebben verschillende officieren hun vrouwen aan boord. Zo ook de eerste stuurman. En niet alleen zijn vrouw, maar ook zijn zoon. Zijn zoon is nog geen jaar oud en loopt nog niet.

Het is een stralend zonnige morgen en het schip ligt in Gotenburg, Zweden, aan de kade to wachten op haar losbeurt in Bohus, even verder de rivier op. Twee matrozen zitten aan dek de binnenkant van de verschansing te schilderen, vlakbij de deur die toegang geeft tot de officiersverblijven in de midscheeps. De vrouw van de eerste stuurman wil de hut graag een goede beurt geven en wil eigenlijk wel even van de kleine jongen af, maar haar man is elders druk bezig. Wat doet ze? Ze krijgt een goed idee en zet hem net naast de buitendeur aan dek, in het zonnetje op het potje vlakbij die twee matrozen, en zegt:
"Jongens, willen jullie hem heel even in de gaten houden? Dan doe ik vlug de vloer van de hut even."
Nou, daar zijn de mannen best toe bereid en dat is ze wel toevertrouwd ook.
Mevrouw gaat weer naar binnen. Kind zit zoet met de duim in de mond in het zonnetje op het potje.
Matroos A kijkt matroos B aan en zegt: "Jij ook?"
Matroos B heeft niet meer uitleg nodig en knikt.
Matroos B neemt kind van de pot, matroos A gaat uit de spijkerbroek en op de pot. Matroos A neemt kind over, matroos B gaat uit de broek en ook op de pot.
Kind weer keurig terug op de pot waarna beide heren onder het zingen van een vrolijk lied verder gaan met schilderen.

Even later komt mevrouw stuurman weer aan dek en zegt: "Zo, heb je al fijn bah gedaan?"
Ze tilt het wurm van het potje en kijkt...
Haar rauwe gil is over het hele schip to horen en de beide heren kunnen nog net op tijd toeschieten om haar en het kind to ondersteunen voordat ze van haar stokje gaat. De eerste stuurman heeft aanvankelijk moordplannen, maar als het goed tot hem doordringt wat hier is gebeurd, komt ook hij niet meer bij van het lachen.
Those were the days, my friend...


jannuh

05/6/2004
10:32:21  Een vies verhaal
Zoals je zei, een net vies verhaal ;-)

gr., jannuh

Eric

05/6/2004
11:18:33  Een vies verhaal
Ondanks het onsmakelijke verhaal toch smakelijk zitten lachen.....
Eric

Huug

05/6/2004
11:50:58  Een vies verhaal
Theo, kan me daar alles bij voorstellen, omdat ik iets dergelijks meegemaakt heb bij een collega maar dan thuis.

Een hele fijne die ik zelf meemaakte:
We lagen in Ballast en ik zou met het werkbootje, even onder de kont langs gaan. Een ieder was gewaarschuwd, de toiletten niet te gebruiken zonder in kennisstelling aan mij. Onze Ouwe echter dacht daar anders over en kreeg ik dus de volle laag in mijn nek.

Lunchtijd

gr. Huug

Jan Vos

05/6/2004
12:37:10  Een vies verhaal
Wat wij als WTKers ook wel deden als de ouwe zijn vrouw aan boord was.

Je had dan soms van die poetslappen in een zak en daar had je ook wel eens rommel bij zoals ouwe BH.s Damesonderbroeken enz.
Nu hing die ouwe zijn vrouw dat bij de salon in het gangboord aan de waslijn.

Wij dus wat onderbroeken uit die zak gehaald nat maken met onze vette klauwen eraan aan de waslijn ophangen, dat hadden ze vroeger ook eens bij mijn moeder gedaan en het schijnt dus dat vrouwen daar nogal fel op reageren hi.

In Dublin die vrouwenlingerie eens in de vlaggelijn opgehangen was tegenover een fabriek waar allemaal vrouwen werkten, helaas na een tijdje de politie aan boord of we dat wel even naar beneden wilden halen.

Gr Jan

r.schaank

05/6/2004
12:50:47  Een vies verhaal
Verdorie,ik wist niet dat Jan zo,n viespeuk was..?

gr.Roelf

pete

05/6/2004
18:01:29  Een vies verhaal
jan toch,
zo hem'k die toch nait groat brocht, mien jong,
pete

Wrijfhout

05/6/2004
18:47:14  Een vies verhaal
Din hest doe Jan nog nooit met 'n Chinees heurn bell'n. Laachst die de buuts uut!

Harry

Jan Vos

05/6/2004
19:46:33  Een vies verhaal
Wol hom eerst nait noar Pete stuuren docht hoi verstait dat nait moar hij ken ook mien jong schrieven.

Gr Jan

Huug

05/6/2004
20:34:33  Een vies verhaal
Kloepoek da bei, was een goeie . Zal geen Gronings proberen te schrijven, want dan vliegt de provincie Groningen gillend het land uit.
Dus gewoon , ben vanmiddag even weg gewiest!

Hendrik was een vieslketel van de bovenst plank, dit ot grote ergernis van iedereen an boord.. Het was echter een vakman(vetputtenaar) van de bovenste plank.
Een van zijn onderdanen om het zo maar te noemen was er flauw van en zorgde er voor dat Hendrik enkele dagen met een doos eigen gebakken klei onder zijn kooi lag . Dat meurde zelfs Hendrik te veel en hij ging zo waar zijn hut poetsen.

Huug

Arie Hollander

07/6/2004
11:14:15  Een vies verhaal
Bij die zelfde Rederij uit het noorden des lands was ook eens een Ass Wtk ( of 3de zoals we hem toen noemde)die tijdens passage van het Kieler Kanaal wacht had en tijdens deze wacht erg moest,nu was het zo dat je tijdens deze wacht wel beneden moest blijven voor het manoeuvreren,dus daarom maar even gehurkt boven een emmer hangen,dus overall naar beneden hurken en laat maar gaan die hap en jawel je zal het altijd zien hangen ze daarboven aan de telegraaf,dus gauw overall weer over de schouders en klats de warme hap in zijn nek,stinken dat ie deed,ruik hem nu nog en krijg nog buikkrampen van het lachen als ik er aan terug denk.
Arie

Harry C. Hogeboom

07/6/2004
14:41:08  Een vies verhaal
Vroeger gebeurde het nogal eens dat de kinderen als er een schilder was vroeger Schilder heb je een stukje stopverf. M'n vader die in die tijd huisschilder was, had daar goed de balen van. Dus werd er in een krant een dikke sigaar gedraaid. Vervolgens werd het pakket mee de ladder op genomen. Toen er weer een knaap langskwam en om stopverf vroeg; zei hij Joh kun je vangen hier heb ik stopverf in een krant, vangen. Gevangen heeft hij het. Hij zat er helemaal onder.

gr. Harry

Theo Horsten

07/6/2004
18:15:12  Een vies verhaal

Het wordt nou wel écht een vies verhaal. Gadverdamme...

Klaas was de oudste matroos op de Jan Kreumer. Hoe hij van achteren heette, weet ik niet meer, maar hij kwam uit Ruischerbrug en is later naar Canada gegaan, zijn ouders achterna.
Klaas ging, als dat kon, direct na het middageten even liggen, al was het maar een kwartiertje. Zijn klompen stonden dan aan dek en als hij dan weer boven kwam, stapte hij, terwijl hij zijn alpinopet opzette, weer in die klompen en schopte dan even met de punten tegen de waterkering. Ik zie het nog helemaal voor me.

Rieks Oosterveld was stuurman en die had al een paar keer gezegd dat Klaas dat niet moest doen want dan beschadigde hij de verf. Rieks was geen gemakkelijk mens. Die sloeg niet alleen als je iets niet goed deed, hij schopte ook nog en als hij de kans kreeg beet hij. Maar dit geheel terzijde.

Op zekere middag kwam Klaas weer boven, zette zijn pinopet op, schoof met zijn zwarte sokken eerst in de linkerklomp, schopte even tegen de waterkering, schoof toen in de rechterklomp en schopte... haalde toen zijn voet weer uit de rechterklomp. Heel zijn zwarte sok onder de stront van Rieks Oosterveld die in zijn klomp had gescheten!
Klaas wilde Rieks te lijf, maar Rieks was geen partij voor hem en daarom zag hij er maar van af.

Ach, die Rieks. Ik heb veel van hem geleerd. Eerst sloeg en schopte hij je verrot en dan zei hij: "Je bent wel een goeie jongen, hoor, maar nog een beetje spééls."

Built by Text2Html