Naam Bericht
Joop.O.H.

03/7/2004
13:01:09  aan en aanmonsteren

Hi allemaal

Hier een wat luchtiger onderwerp en wel het AAN en AFmonsteren van schepen,dus het naar boord toe en of af reizen naar huis.
Vooral als je met meerdere collega's moest reizen, dat waren al hele belevenissen op zich zelf.In mijn tijd,de jaren zestig,ging in Europa het meeste nog met de trein en de een wist het altijd beter dan de andere hoe en waar je moest over stappen met het gevolg dat je,tijdens het over stappen in Parijs,in de trein naar Le Havre zat terwijl we naar Marseille moesten.Of met de hele ploeg na een lange reis van soms wel een dag kacheldik aan boord stapte met de nodige gevolgen.
Ik heb een keer een reis met de trein van mijn huis naar Bristol gemaakt,met de ferry oversteken,dat was ook een hele belevenis,bij veel stations in Engeland hadden ze nog gas verlichting en werd ook nog met de hand aangestoken,zo verouderd was dat daar nog,en overal stonden nog honderden nissen hutten uit de oorlog weg te rotten,niets werd opgeruimd.
De meest legubere reis naar huis was in Costa Rica waar ik eerst met een binnenlandse vlucht van Porto Limon naar de hoofdstad San Jose moest vliegen.Het vliegveldje was een gedeelte van het strand met een houten keet met 'n generatortje dat ze een kwartier voor de aankomst van het vliegtuig starten bestemd voor de verlichting en telefoon,we stonden daar met een paar mensen te wachten en een lijkwagen.Toen het vliegtuig lande werd eerst de lijkwagen open gedaan waar ze twee kisten uit haalden en in het gangpad achterin het vliegtuig zette en daarne wij in konden stappen.Ik had er een raar gevoel bij toen ik in het stoeltje ging zitten en achterom naar die kisten keek,het vliegtuig leek al op een vliegende doodkist,het was een DC3 geloof ik,en dan die kisten achterin,maar alles is wel op zijn pootjes terecht gekomen.

Wie weet nog meer van dit soort belevenissen tijdens het reizen naar en van boord naar huis.

Gr Joop
.

Jos Komen

03/7/2004
13:30:40  aan en aanmonsteren

Hallo Joop,
Inderdaad een leuk onderwerp.
Ik zal maar met mijn allereerste reis beginnen.
Moest in Wilhelmshafen opstappen op de Caltex Rotterdam. Mijn vader vergezelde me naar Amsterdam, alwaar ik de trein moest pakken.
Ik had een gereserveerde coup eerste klas, want bij de Caltex reisden de officieren eerste klas en een stuurmansleerling was toen ook al officier.
Er stond een Duitse trein gereed dus ik stapte meteen naar binnen. Ik was ruim op tijd en erg verbaasd dat de trein bijna onmiddellijk vertrok.
Op zoek naar mijn coup en daar zat een hele dikke Duitser op mijn plek.
Ik moest toen meteen aan die kuilen op het Zandvoortse strand denken, dus ik vertelde hem dat hij nu echt op de verkeerde plek zat. Conducteur erbij.
Bleek ik in de verkeerde trein te zitten.
Dat werd dus een reis met hindernissen, overstappen op diverse stoptreintjes, sjouwen op perrons en wachten...
Maar gelukkig kwam ik 's avonds laat in Wilhelmshafen aan waar de Caltex Rotterdam voor anker lag om de volgende dag voor de kant te gaan.
Zo'n eerste reis vergeet je nooit meer.
Heb later nog heel wat onvergetelijke reizen gemaakt, maar die komen later aan bod.
All the best
Jos




compass

03/7/2004
14:22:17  aan en aanmonsteren
Leuk onderwerp Joop,

Zelf werd ik op zaterdag 17 juli 1961 voor mijn eerste bootje van huis gehaald door een ex-kok die door Beck was gecharterd om met een Volkswagenbus vol proviand en twee lichtmatrozen naar Hamburg af te reizen.
Het busje lag stevig aan zijn merk en had een wegligging als een knikker op een soepbord. Als ik al aanleg gehad zou hebben voor zeeziekte dan was ik vr Nieuwe Scahans al voor de bijl gegaan maar dat bleek dus gelukkig niet het geval te zijn. Met een maximum gangetje op de autobahn van 50 60 km per uur waren we dus pas zr laat in Hamburg !!
Na aankomst konden we gelijk de mouwen opstropen en het busje lossen. Natuurlijk was het pal laagwater en de toegang naar het schip dus "niet optimaal" zodat het gelukkig niet direkt allemaal van een leien dakje ging. Na veel getier en gezweet was ver na middernacht de bus leeg en kon de ex-kok weer naar zijn Poolse vrouwtje in Groningen.
Toen moest eerst de plunjezak nog open om de lakens, dekens, slopen, handoeken en washandjes voorgaats te brengen. (matras werd al door het schip geleverd !!) Kooi opgemaakt en pitten dus.
De volgende (zon)dag dus rustig even het schip en de haven verkend en waarachtig kreeg ik van de Kapitein 10 mark toegestopt. Sympatieke vent hr. Aan het eind van de maand bleek hij dat weer van je gage in te houden dus toch niet zo sympatiek.
Verder kregen we met twee man een hele doos limonade (tuborg) te verdelen. Pure luxe. Maar moest k weer einde maand verrekend worden.
Maar een kist met 50 flesjes Tuborg bier konden we dus wel schudden. "Zuipen leer je later nog wel".
De volgende dag begonnen met laden. Zakgoed voor Goole en dus tallien. Dat is de eerste keer leuk en daarna dus nooit weer ..

Bert de Boer


Jos Komen

04/7/2004
00:54:44  aan en aanmonsteren

Op een van de Nedgulf tankers werd ik in Gulfhavn, Denemarken afgelost.
Ze hadden toen een dakota (dc3) van Martin Air gecharterd vanwege het grote aantal passagiers werd er geen volkswagenbus van Vinke ingezet.
Dat was meestal het geval, vergelijkbaar met de bus van Bert.
Degenen die aan boord bleven hadden wacht aan dek en in de vetput.
De verlofgangers konden hun pakkie deftig al aantrekken en we zaten in mijn hut te wachten op onze aflossers.
Want je moet ook een en ander overgeven aan je aflosser, zoals o.a. een doosje bier.
Ik had dus twee dozen bier in mijn hut, eentje voor mezelf om een laatste pot te pakken en eentje voor mijn aflosser.
Dat was een goede oude gewoonte op tankers.
Maar ja, de dakota had vertraging en de hele meute die afgelost zou worden zat in mijn hut.
Je kent dat wel.
Vier man zittend op de kooi, vier man op de bank en zelf zat ik in mijn eigen zetel.
En er kwamen uiteraard meer verlofgangers binnendruppelen en die zaten op de grond of op een lege doos bier.
Die twee dozen bier waren dus erg gauw leeg, dus werden er volle dozen aangerukt.
Ons lijflied "En Haar Sneeuwitte Boezem was Nauwelijks Bedekt" werd dan ook na verloop van tijd spontaan aangeheven.
We waren met ons allen echt aan verlof toe na gemiddeld 9 maanden alleen maar zeewacht lopen.
Tante Sjaan, met niets aan enz..
Toen de aflossers eindelijk arriveerden moesten we de boel nog overgeven.
Mijn aflosser de brug laten zien en alles uitgelegd, dat is niet zo moeilijk als je 9 maanden lang er iedere dag 8 uur hebt doorgebracht. Een matroos bereid gevonden om mijn hut uit te mesten en verder had ik alles netjes opgeschreven waar mijn opvolger rekening mee moest houden, zoals waar de zuig van de stripper in bepaalde tanks niet helemaal zat waar je hem zou verwachten.
Voor welke afsluiters aan dek je een wielspanner nodig had, heel belangrijk!!!Want met de hand kreeg je ze niet open of dicht.
Eindelijk strompelden we de bus in die ons naar het vliegveld zou brengen.
In de bus kwamen uit alle hoeken en gaten potten bier tevoorschijn en bekers met echte oude jenever van Blankenheym en Nolet.
En haar Sneeuwwitte boezem was nog steeds nauwelijks bedekt.
Op het vliegveld bleek de elec niet al te vast meer op zijn benen te staan dus die werd in een invalidekarretje geladen en door de 5e Wtk verder vervoerd.
Met veel pijn en moeite werd iedereen in de dakota gepiekeld en werden we verwelkomd door een grote brede stewardess met rood haar, die speciaal door Martin Air werd ingezet om zeelui te vervoeren.
Als jullie rustig zijn kunnen jullie een pilsje krijgen onderweg, maar zo te zien blijft de bar dicht.
Achterovend zittend begonnen we onze reis naar Schiphol op weg naar de startbaan.
De gezagvoerder van het overbelaste vliegtuig heette ons van harte welkom aan boord en vertelde meteen dat we een stormachtige windkracht 8 tegen hadden en sprak de hoop uit dat we Schiphol konden halen, of anders onderweg een tussenlanding moesten maken.
En dat we en hobbelige reis zouden hebben, maar hij ging er vanuit dat wij als zeelui wel wat gewend waren.
De stewardess weigerde een potje bier te halen: "Jullie hebben al genoeg gezopen".
Dus kwamen er uit diverse hoeken en gaten toch allerlei drankjes tevoorschijn.
Een zeeman is nu eenmaal inventief.
Maar een echte kouwe klets..Ik keek deze roodharige sproetige stewardess even diep in haar ogen en legde uit dat we na 9 maanden op zee op weg naar huis waren en de enige jurken die we gezien hadden de soepjurken van arabieren waren.
Ik was spontaan verliefd geworden op deze stewardess.
Wat wil je als je 9 maanden alleen maar kerels om je heen ziet.
Het was een vliegreis om nooit te vergeten.
De captain:
"Met een beetje mazzel kunnen we net Schiphol halen".
Maar de meesten hoorden dat niet en de Sneewwitte Boezem schalde weer luid en duidelijk boven het geluid van de motoren uit.
De stewardess gaf ons van ellende nog maar een potje bier en hoe het verder afgelopen is weet ik ook niet meer.
All the best
Jos


Joop.O.H.

04/7/2004
11:43:04  aan en aanmonsteren
Het geplaatste bericht moet zijn aan en AFmonsteren,maar dat zal inmiddels wel duidelijk zijn,en kom op met de verhalen,de meesten van ons hebben toch gevaren,dan heb je ook aan en afgemosterd.

Gr Joop

ruud

04/7/2004
13:35:31  aan en aanmonsteren
Ahoy,
Tijdens n van mijn eerste reizen als koksmaat-bediende,was ik onderweg vanuit de kombuis naar midscheeps en mijn schoeisel was nou niet zo geschikt om met deze crpezolen over het zeiknatte dek te lopen, er stond ook een best zeetje,in de Duitse bocht, klapte ik tegen de railing aan[staal]met dat draag-gamelletje,waarin de soep,aard.groente,vlees,toetje en fruit inzat, gevolg ik lag op m'n muil en kon niet meer overeind,ze hadden me vanaf de brug zien liggen, dus kwam er hulp,maar wat ik ook probeerde, lopen ging ff niet meer,de broek kreeg ik al niet meer uit,want die zat vast om de knie, die 2x zo groot geworden was,dus de schaar erin,en dat was schrikken,zo groot als een leren knikker.Aan boord wist men niet wat er meegedaan moest worden, dus afwachten tot we in het Kielerkanaal waren en daar zou de HAFENARTZ aan boord komen,en toen die kwam,werd ik vervolgens in Brunsbuttelkoog per brancard van boord gedragen want lopen was er niet meer bij,en naar 't paatselijke Krankenhaus gebracht, en daar werd ik 2x p/d "gepunktiert",want men was bang dat er teveel vocht in bleef zitten en onder de knieschijf zou gaan komen; zo'n kleine 3 weken daar gelegen,[hele leuke nachtzusters,die wel van een slok hielden]en toen in het gips gezet om vervolgens naar Nederland gestuurd,per trein,eerst met een boemeltje en vervolgens per int. trein en dat was op zich een belevenis, totaan de Duits-Nederlandse grens iemand[leuke jonge dame] van het Duits "Rote Kreuz" meegehad die mij begeleidde, en dat werd overgenomen door haar Hollandse collega bij de grens, die mij totaan de deur thuis afleverde.Het gips werd er in Nederland afgehaald en kreeg een ander loopgips, al met al geen echte afmonstering, maar was toch van boord en thuis.O ja met die Duitse begeleidster ben ik later nog mee op vakantie gegaan,en dat was "sehr angenehm" geweest.
groetjes ruud

Harry C. Hogeboom

04/7/2004
13:46:12  aan en aanmonsteren
Mijn eerste reis bracht me naar Marseille (juli 1971) Op schiphol aangekomen bleek ik niet de enige die naar dat schip (de Meerdrecht) ging. Samen met nog zo'n 15 anderen. Vanaf Schiphol naar Parijs ging goed, maar daar kwam een kink in de kabel. Er werd ons verteld dat er slechts 4 personen meekonden, want het vliegtuig was vol.
De resr moest dan maar wachten op een volgende gelegenheid. Op dat moment stapte de hofmeester, een grote en indrukwekkend persoon naar de balie.
Een kwartier later konden we toch allemaal mee.
Hoe hij dat allemaal regelde weet ik niet, maar toen maakte dat toch wel indruk. In Marseille aangekomen ging het ook niet van een leien dakje. Geen agent en daarnaast het ontbreken van voldoende vaardigheid in de Franse taal zorgden ervoor dat we 's- avonds tegen een uur of negen eindelijk aan boord waren. Het toeval wil dat m'n laatste reis ook eindigde in Marseille.

gr. Harry

Bert

04/7/2004
16:03:43  aan en aanmonsteren
Als jong broekje moest ik aanmonsteren in Kings Lynn (Engl) nu was mijn Engels niet zo best dus zag ik er wel tegenop,maar volgens scheepvaart kantoor "Carebeka "ging er iemand met me mee.Maar toen ik de volgende dag in Groningen kwam stond er een lichtmatroosje die doodsblij was dat hij mij zag,dus was "ik" op dat moment de reisleider.Met de nachtboot van Hoek van Holland naar Harwich,op de boot was een "scheerstoel" door Carebeka geboekt.Toen met de trein naar Kings Lynn onderweg zouden we overmoeten stappen ,had met de condukteur afgesproken dat ik dan een seintje zou krijgen maar de goede man vergat het zodat we naar geruime tijd ineens stilstonden in Wells Next de Sea.Zodoende moesten we het hele eind weer terug met dezelfde trein.Uiteindelijk nog op tijd gearriveerd voor een houtreisje naar Archangel, ze lagen al op vertrek, maar wat begin je zonder derde machinist en lichtmatroos niets toch ;)

Bert

Anoniem

04/7/2004
17:53:23  aan en aanmonsteren
Van kantoor moest ik een keer naar Londen verder werd er niets verteld ja dat het per vliegtuig ging.

( toch even een verschil tussen Wijne en Barends en Carabeka Bert hi ).

Met de trein naar Rotterdam, waar een busje van Zestienhoven mij als 3eWTKer de Kok en een Matroos op zouden halen.
Er kwam een Engelse vrouw die vroeg of ik wist waar het busje naar Zestienhoven stond dus ik vertelde haar dat hij hier zou komen.

Na een stijf kwatiertje kwam er inderdaad een busje die ons naar Zestienhoven bracht, lopend naar het vliegtug werd er nog even een Rolls ingeladen wat naar later bleek ons zeer goed van pas kwam.

Komen we in Londen aan door de Dauane bleek even het voordeel dat er in mijn Pas als geboorteplaats Bristol stond kon zo doorlopen de anderen duurde een tijdje.

Maar midden in de nacht geen trein geen bus enigste mogelijkheid was een taxi uit Londen laten komen en dat zou al niet zo makkelijk zijn vertelden ze daar.
Maar die vrouw die ik geholpen had was in het vliegtuig steeds met een Engelsman in gesprek en
uit het gesprek dat ik hoorde maakte ik op dat ze met hem mee kon rijden, dus die vrouw aangeklampt met of zij ook vervoer voor ons kon regelen wat ze ook prompt deed en wij konden mee in de Rolls.
We werden door de man ook keurig voor het Dok afgeleverd en om een uur of twee waren we aan boord.

Gr Jan

Jan Vos

04/7/2004
17:54:38  aan en aanmonsteren
Bovenstaand verhaal komt dus van mij.

Gr Jan

mink

16/7/2004
05:56:53  aan en aanmonsteren
hallo allemaal
dit verhaal komt bij mij op terwijl ik met een document uit 1963 aan mijn buro zit, wat ik dacht kwijt te zijn en deze vrijstelling betreft: arbeid te verrichten aan boord van de Sch 4 op de dag des heren 7 augstus 1963.
Het begon met aan monsteren en daar heb je een monsterboekje bij nodig ! Mijn broer vertelde dat ik naar Jacson den Dulk moest gaan,helemaal boven op de boet zolder in een hoek zat een oude visser man.
Met z,n neus in de boeken, en ik vroeg hem of ik hier een monster boekje kon kopen . Wist ik veel net 14 jaar, hij lachte en die scheveninger zei :ik ben de water klerk eerst een paar papiertjes invullen m,n zoon .En zo kwam het dat ik Minkie ging varen als afhoudertje m,n broers voeren dus ik ook.De grote mannen wereld in met plunje zak en toebehoren naar de haven na nog wat pakjes zware van nelle van mijn vader toe gestopt gekregen te hebben en een knip oog ,werd er een,n goede vaart gewenst. En niet me moeder kussen want dat doet een echte zeeman niet dacht ik .
Deze reis zou niet lang duren,na een paar trekjes brak de drijfstang , dus werden we door een toen nieuwe trawler naar holland gesleept dat ging veel harder dan met motor de schoef in de vrij en gaan met die schuit het werd ijmuiden voor motor reparatie en voor een bakie(het witte gebogen voor op het schip ,voor de niet kenners)van af ijmuiden was vervoer geregeld naar de haven op de kade bij Jacson voor de deur ,dus ik moest heel dat rot eind van de haven naar duindorp lopen met plunje zak op mijn buld ja want een gsm was toen niet. en dit is ook afmonsteren. een ieder z,n verhaal. h.g.mink

mink

17/7/2004
20:24:55  aan en aanmonsteren
Het volgende gebeuren speelt ook af in de 70,jaren
Als we gingen proefvaren moesten er of van de rederij of lloyds of werf een aantal mensen aanmonsteren die in de machinekamer liepen .En ikwas er een van ,en mijn eerste bootje blijf mij bij .Ik heb een zeeeer zorgzaam vrouwtje getrouwd , ik naar boord met m,n spullen en monsterboekje in de hand de cangway op,om door te lopen naar de kaptein ,kom boven mijn baas De Groot tegen met een smile op zijn gezicht,na te zijn aangemonsterd
ging ik naar m,n hut kom onder weg de Heer Ritmeester hwtk tegen met een smile op zijn gezicht ,loopt verder kom de, bankwerkers baas Roel van Ommeren tegen en die begint lachen en vroeg voor hoe lang ga jij weg nou vier dagen
melde ik ,jeetje man bij mij zit alles in een plastictasje, en ik kom ook vier dagen niet thuis. Nou wat ze allemaal voor mij had in had
gepakt kon je vier weken naar nova zembla,dit
was haar verweer later ,ik dacht als je de op wal gaat
in Bergen kan je goede pak aan. en voor veel andere dingen zoals 4 truien , vrijetyds kleding 3 paar schoenen talloze hemden je mocht het koud krijgen daar in het noorden talloze soken je noemt het maar op ,ja go weet zij veel het was goed bedoeld ik heb geen land gezien die vier dagen ,Die gekke mexcicanen wilde alles wat mooi draaide open hebben om te zien waarom het zo mooi draaide, de garantie machinist werd midden in de nacht naar beneden geroepen om uit telegen,in het mexcicaans dat het geen enge groene beesten waren
die stonden te spugen maar seperatoren en die doen zo , maar de trouw foto in lijstje naast het bed daar hebben ze het nog over als ik oud colega,s tegen komt.h.g.mink





mink

19/7/2004
19:59:27  aan en aanmonsteren
hallo joop er word weinig aan laatstaan afgemonsterd. h.g.mink

Built by Text2Html