Naam Bericht
Leo Starrenburg

17/2/2004
21:47:49  Slauerhoff  
Van de week was ik weer 's in de stemming voor J.J.Slauerhoff. Hier een van z'n overpeinzingen over ons kikkerlandje. Ben benieuwd of de lezers die naar het buitenland zijn uitgevlogen zich hier in kunnen vinden:

"IN NEDERLAND"

In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er steeds zijn lusten reven,
Ter wille van de goede buren,
Die gretig door elk gaatje gluren.
'k Ga liever leven in de steppen,
Waar men geen last heeft van zijn naasten:
Om ‘t krijschen van mijn lust zal zich geen reiger reppen,
Geen vos zijn tred verhaasten.

In Nederland wil ik niet sterven,
En in de natte grond bederven
Waarop men nimmer heeft geleefd.
Dan blijf ik liever hunkrend zwerven
En kom terecht bij de nomaden.
Mijn landgenooten smaden mij: ,,Hij is mislukt."
Ja, dat ik hen niet meer kon schaden,
Heeft mij in vrijheid nog te vaak bedrukt.


In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er altijd naar iets streven,
Om ‘t welzijn van zijn medemenschen denken.
In het geniep slechts mag men krenken,
Maar niet een facie ranslen dat het knalt,
Alleen omdat die trek mij niet bevalt.
Iemand mishandlen zonder reden
Getuigt van tuchtelooze zeden.

Ik wil niet in die smalle huizen wonen.
Die Leelijkheid in steden en in dorpen
Bij duizendtallen heeft geworpen...
Daar loopen allen met een stijve boord
- Uit stijlgevoel niet, om te toonen
Dat men wel weet hoe het behoort -
Des Zondags om elkaar te groeten
De straten door in zwarte stoeten.

In Nederland wil ik niet blijven,
Ik zou dichtgroeien en verstijven.
Het gaat mij daar te kalm, te deftig,
Men spreekt er langzaam, wordt nooit heftig,
En danst nooit op het slappe koord.
Wel worden weerloozen gekweld,
Nooit wordt zoo'n plompe boerenkop gesneld,
En nooit, neen nooit gebeurt een mooie passiemoord

Jan Jacob Slauerhoff


m vr groet, Leo




Theo Horsten

17/2/2004
22:58:49  Slauerhoff
Dat zei Jan nou wel, maar toch...

VERLEDEN

Ik denk aan 't eiland waar 'k niet meer zal komen:
- 't Is bijna niet uit zee te zien, zoo smal;
Het kleine dorp dat ik niet noemen zal
Ligt diep achter den dijk onder zijn boomen -

En aan de vrouw bij wie 'k niet meer zal komen:
Met haar lag ik één stormigen nacht tezaam,
De onrustige nachtwind rukte aan 't oude raam;
Zij lag zeer stil en mompelde een naam
Die 'k niet meer weet, maar draag in al mijn droomen.

Uit: Serenade



Leo Starrenburg

17/2/2004
23:54:35  Slauerhoff
Hoe ging het ook al weer Theo,

1 vrouwenhand vermag meer dan...

m vr groet, Leo.


Eric

17/2/2004
23:58:55  Slauerhoff
Slauerhoff zit in de goede richting.
In Nederland, en dan met name in het westen, is het te vol.
Het leven is er te duur.
De overheid houd de burgers klein, en betaat uit één grote vriendjes kliek.
Er valt al jaren niet meer te stemmen, want de plaatsen zijn toch al besproken.
Nu met de nieuwe partijen kan er wel iets veranderen, maar Pim is echt niet vermoord door de één of andere linkse klootzak omdat die het niet met zijn ideëen eens was, maar omdat hij er schoftig goed voor betaald krijgt van diverse "hoge heren".
In Nederland is het zo: Wie zijn kop boven het maaiveld steekt, is het kwijt.
In Nederland kan je alleen maar wonen als je je dat financieel kan veroorloven.
Mocht ik ooit nog eens rijk worden, dan koop ik een leuk vakantie huisje ergens bij de vecht in de buurt.
Anders zie je mij daar niet meer. Te koud, te nat, te druk, te ongezond, te duur, te veel roofridders die je zelfs hier in Portugal nog proberen uit te kleden (zonder succes, hahahaha) enz.
In Portugal is het warm, rustig (geen files, behalve dan de optocht met carnaval, maar dan mag het, niettan) goedkoop, gezond (schone lucht, geen wachtlijsten) en de roofridders hier ben je makkelijk de baas.
Wij gaan binnenkort beginnen met een park voor 50 plussers in een plaatsje direct aan zee.
Het park komt ook direct aan het strand.
Je kunt er (als je ouder als 50 bent) een villa of geschakelde bungalow kopen, met of zonder tuin, altijd met terras, en alle voorzieningen binnen het park. Wordt je hulpbehoefend, no problem, Nederlandse of Nederlands sprekende artsen, goede zorgvoorziening, en dat voor een bedrag waar je in Nederland alleen maar van kan dromen. De huizen worden betaalbaar, de zorg proberen we onder te brengen bij een Nederlandse zorgverzekeraar, die op die manier ook veel geld bespaart. Operatie noodzakelijk? Privé klinieken hier zijn veeeeel beter dan de Nederlandse ziekenhuizen. Maar zelfs dat laatste is mogelijk, gewoon overvliegen naar Nederland, en opereren maar.
Het is nu nog maar een concept, maar tijdens ons marktonderzoek bleek er erg veel vraag naar te zijn. Wie durft?
Eric
(www.portugalimo.com)


harry hogeboom

18/2/2004
04:09:02  Slauerhoff

Ik zal wel heengaan op een nacht
Met stille trom: een desperado
Die smachtend zoekt als eldorado
Een land nog niet in kaart gebracht.

Jan Slauerhof. Complainte.


maarten

18/2/2004
04:43:30  Slauerhoff
Beste Eric,
op de site portugalimo.com zie ik diversen projecten,kan je wat specifieker zijn omtrent het bovengenoemde project?
mischien is het wel wat om te overdenken.
grtn maarten


jelle

18/2/2004
07:16:29  Slauerhoff
Als ik dat bovenstaande zo lees, dan realiseer ik me dat ik Loekie de leeuw mis.



Theo Horsten

18/2/2004
07:31:43  Slauerhoff

Kom lekker in Griekenland wonen, zal je zien hoe snel je de lof van Holland zingt voor wie het maar horen wil...

"Wat doe je daar dan?" zal je vragen.
Leo gaf het antwoord al. ;-))

OUD

Verwaaide heesters in een legen tuin
Klimrozen in de luwte van de muur.
Wat zonnebloemen spruitend tusschen 't puin
Der vorige winter ingestorte schuur.
Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op den einder tuur

Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.
Een meisje gaat, de rokken in de hand,
Als zeilde zij - wat lijkt ze slank, jong wild -
Boven de golven, raaklings langs den rand
Van 't leven, enkel leunend op den wind.

Ben ik het zelf, die vroeger met een vrouw,
Jeugdig als zij, hier speelde nimf en sater,
En haar in 't doodstil zand, het deinend blauw
Bezeten heb, bemind en toch verlaten:
Die nu mij hier voel staan, te stram, te grauw,
En dezen buit voorbijlaat langs het water?

Uit: Al dwalend




pluijmpje

18/2/2004
11:09:29  Slauerhoff
Beste Eric,
Die begint wel over Slauerhoff, dat die zo slim was om helemaal smoorverliefd op Portugal te worden, dacht ik. En dat hij prachtige balades heeft geschreven, die door Christina Branco tot sublieme Fado zijn verheven in haar album Christina Branco canta Slauerhoff (exclusief in Nederland verkrijgbaar), maar je trapt eigenlijk alleen maar een open deur in, want dat er hier veel niet pluis is weten we met z'n allen best, maar het is toch nog steeds zo, dat je hier wat geeft en daar wat laat, nietan (plagiaat dat laatste woord). Ook ik heb al vaker je projecten bekeken, maar als je er hier nu zo'n reclame voor maakt, zitten we straks als Nederlanders alweer op een kluitje, wordt het veel te druk en gaat je kop eraf, als je die boven het maaiveld uitsteekt om de projectontwikkelaar op de fouten in het project te wijzen, Want fouten om op te kankeren zullen ze best wel weten te vinden die Hollandse pensionado's. Een heerlijk land Portugal, maar niet in een permanent Hollands dorp, lijkt me.
groeten,
Jan van der Pluijm
nb. Heb Christina er maar even bij opgezet, om de goede sfeer op te pikken. Hierna gaat er weer dweilbandmuziek op.


Theo Horsten

18/2/2004
11:38:39  Slauerhoff

Ik moet Branco ook maar weer eens beluisteren. CD besteld direct nadat hij was verschenen en ik moet zeggen... viel me - toen - een beetje tegen.
Maar ja, ik treur dan ook nog steeds om het verlies van Amalia. ;-)




Eric

18/2/2004
23:55:54  Slauerhoff
Tja mensen, een Nederlands dorp in Portugal kan best gezellig zijn, maar niet voor iedereen het droombeeld van een oude dag.
In elk land heb je rotzooi, ook in Portugal.
Hier stoor ik mij aan de automobilisten, die een aangereden dier gewoon laten liggen.
Vanavond zag ik een tegenligger een hond scheppen. Hond door de lucht, stuk bumper door de lucht, ik stoppen, maar die eikel reed gewoon door.
Het was een drukke weg, maar ik zag kans met mijn busje zonder brokken de weg te blokkeren, ben uitgestapt, maar de hond was natuurlijk dood. Ik heb het beestje maar de berm in gesleept. En zo zie je elke dag wel weer een ander lijk op de weg.

Eric


Peter Peters

01/3/2004
23:26:54  Slauerhoff
Ik lees dat een paar mensen erg veel van Portugese muziek houden , Fado , ...
Christina Branco , Amalia Rodriquez ...
Maar kent iemand Cesaria Evora ?
Een reeds bejaarde Kaap Verdiaanse dame , met een stem die bij mij ....
Ik kan niet schrijven hoe ik haar tegenover mijn ega beschrijf , want dan krijgen we te maken met censuur...
Maar ze zingt ..., in de Portugese taal , met ritme's die uit haar Kaap-Verdiaanse "wortels" komen , ( lees Afrikaanse ) , GRANDIOOS !
Ieder smaak is anders , maar ik ben benieuwd of iemand haar kent ...
Ze geeft een optreden in het Congresgebouw in Den Haag , deze maand .
Hartelijke groet allen ,
Peter Peters
P.S.
Slauerhoff , ik heb het verzameld werk staan , maar nog steeds nog niet alles gelezen .Al jaren !
Dat bewaar ik bewust , tot dat ik echt , helemaal , niets meer te doen heb .
P.P.


Theo Horsten

01/3/2004
23:55:54  Slauerhoff

Ja, Peter. Heb haar lang geleden een keer gezien in een tv-programma over de vele, vooral oude Kaapverdianen die in Amerika wonen. Fado heb ik haar eigenlijk niet horen zingen, maar de Kaapverdianen waar ik mee heb gevaren hádden het ook niet bepaald op fado.

Wie Cesaria Evora wil horen - en zien - moet hier even naartoe gaan:

http://www.caboverde.com/evora/evora.htm




Jos Komen

13/3/2004
13:18:42  Slauerhoff

Uit het boekje: Vleugels van de brug, van Arne Zuidhoek.

Arme Sparks. Iedereen kan een telefoon hanteren, dat ding is nu
geperfectioneerd. En er is TOR (telex over radio) per satelliet. De radio-officier ofwel marconist wordt overbodig.
We zullen ze missen, die orakels, die bevlogen techneuten.
Dichter-schrijver-scheepsarts Slauerhoff niet, die had iets tegen ze: '...een wezen dat vlees noch vis, zeeman noch landbewoner, officier noch mindere is...een soort menselijke paddenstoel als men altijd in een klam stinkend hutje op een uitgesleten bureaustoel in elkaar zit.'
Sparks, ook wel Marc, was vaak een gemankeerde stuurman, afgekeurd voor de dekdienst vanwege te wazig zicht.
Dichter-schrijver-marconist Jan Noordegraaf is een goed voorbeeld van de brillende beroepsgroep. Hij schreef, zonder kinnesinne, over Slauerhof: 'Dichten of schrijven is een eenzame gebeurtenis, een dwangneurose of uitlaatklep (...)alleen en onbegrepen op zee, met veel vrije tijd, heeft [hij] daarvan gebruik gemaakt om glans te geven aan zijn vaak eenzaam (...) bestaan (...). Hij brandde zichzelf op met het enige waar hij goed in was: woorden.' Jan Noordegraaf schreef ook deze regels:

De zwakkere laten we achter,
de sterkere gaan ons voorbij.
We tornen niet aan hun bestemming.
Ze varen, ze varen als wij.




Robb

29/3/2004
11:28:34  Slauerhoff
Zacht ruist langs de scheepswand het schuim,
Langs de kim vloeit aanhoudend geflikker.
De kopra broeit in het ruim,
De kapitein wordt hoe langer hoe dikker.

J. Slauerhof ""Alleen de havens zijn ons trouw""


henk

29/3/2004
11:59:52  Slauerhoff


Rotterdam is best gezellig op een zondagmiddag foto genomen 28 maart 2004.

Gr Henk Meurs





Built by Text2Html