Naam Bericht
arij

11/2/2004
22:22:50  St Elmusvuur  
Zijn er op het forum oude en nieuwe zeebonken die op een van hun reizen het St Elmusvuur hebben meegemaakt?
gr arij


Eric

11/2/2004
22:50:50  St Elmusvuur
Ja. Maar of ik er nog wat zinnings over kan vertellen........
Misschien de meest bijzondere, was overdag.
We hadden een spare VHF antenne, waarvan het uiteinde van de antennekabel met een stukje tape was afgeplakt. Deze bevond zich in de radio console.
Toen ik de wacht overnam van de 2e stuurman, melde die al af en toe "elektrisch geknetter" te horen, maar kon de oorzaak er niet van achterhalen. Het was ook niet constant aanwezig.
Ook tijdens mijn wacht deed dit zich voor, maar niets te vinden. Uiteindelijk tijdens koffietijd, toen de hele MK dienst op de brug kwam voor koffie, vond de HWTK de kabel, en toen hij de tape verwijderde sprongen de vonken over. Inclusief het knetterende geluid.
Doordat het overdag was, was er aan antenne of masttoppen niets te zien.
Tabé,
Eric


Bob

12/2/2004
14:29:43  St Elmusvuur
Uiteraard is het St.Elmusviuur alleen in het donker te zien. Maar zo als Eric ook mee maakte gebeurt het overdag ook. Het gebeurde mij overdag in de PG. We lagen voor anker bij Ras at Tanura. Zonder enige waarschuwing rolde er zomaar een vuurbal over mijn schrijftafel van de radiohut. Ik naar de brug, want daar wil je wel over praten. Misschien had de stuurman een pepermuntje voor me. Hij vond het een heel sterk verhaal. Tot er opeens door de open deur van bakboordvleugel weer een vuurbal naar binnen rolde. Over de brug en door de andere deur er weer uit. Meteen daarop komt de ouwe boven: "Sparks ga jij eens naar je hut, het ruikt zo branderig." In de radiohut stond de antenneschakelaar flink te vonken vanaf een antenne naar een bout waarmee de antenneschakelaar aan de wand (lees het schip) vast zat. Een grote schroevendraaier gepakt en kort gesloten. Toch even te dicht bij het metaal en ik kreeg me daar een opnaaier! En nog steeds geen pepermuntje!


arij

12/2/2004
16:16:24  St Elmusvuur
Twee prachtige verhalen van Erik en Bob.
Bob het St Elmusvuur isook overdag waarneembaar, dus in het verhaal van Erik zou het inderdaad het St Elmusvuur kunnen zijn. In jouw belevenis heb ik mijn twijfel. Hier is het verschijnsel
-Bolbliksem- meer op zijn plaats. Van bolbliksem weet men nog niet veel, maar komt regelmatig voor.Bolbliksems kunnen de grote hebben van een tennisbal tot die van een strandbal.
Sint Elmusvuur is ook onder nog veel meer namen bekend. zoals St Agnesvuur,St Petrusvuur en St Nicolaasvuur. En er zijn nog wel meer namen.
Sint Elmusvuur, zwak licht rondom de toppen van de masten en ra’s meestal op zee voor of tijdens slechtweer. Dit zwakke licht wordt veroorzaakt wanneer op zee onweerswolken zich op geringe afstand van de aarde bevinden. Hierdoor kan uitwisseling van elektriciteit plaatsvinden zonder vorming van bliksem. De elektriciteit vloeit dan voornamelijk af van de uiteinde van spitse voorwerpen. Op zee zijn dat de toppen van masten en stengen of de nokken van de ra’s. Aan de nokken worden dan lichtpunten waargenomen; wijd geopende, indien positieve elektriciteit van deze voorwerpen uitstroomt, en kleinere maar gesloten pluimen als de uitstromende elektriciteit negatief is. Soms komt dit vrij onschuldig verschijnsel ook voor bij helder vriezend weer. En het is niet altijd dat dit verschijnsel alleen op zee zich voordoet. Er is een verhaal bekend dat het Sint Elmusvuur op onze eigen wadden bij Terschelling is waargenomen, waar strandwandelaars last hadden van onplezierige toestanden.Hier kwam het verschijnsel aan hun uitstekende lichaamsdelen zoals devingers en op het hoofd, haren gingen recht overeind staan. Men kreeg ook een prikkelend gevoel in de huid. Dit is echter vrij onschuldig
In oude zeeverhalen komen regelmatig meldingen voor over St Elmusvuur.
Op de schepen van Jacob Cornelisz. Van Neck en Wybrant Warwijck werd tijdens de 2e reis naar Oost-Indie op de 28ste en 29ste juli1598 aan boord van de Gelderland het Sint Elmusvuur gezien. De stuurman Evert Theunisz noteert hierover:
Naer den middach een harde caeck (hevige windstoot) mit haegelsteenen ende des avonds heeft het soo harden gewaeyt ende zoo gecaeckt mit reegen ende windt dat wij onsen schoverseyl in moste neemen ende seylde mit een huyckent fockgen(gedeeltelijke zeilvermindering) ende saeghen een vielvyer (een vreevuur of dwaallicht, St Elmusvuur) op den voorsteng staen zoo groot als een caers, voorts de geheele nacht een groot wonder vaerweer gehadt ende zeer gestorrimpt.
In Bretagne bestaat een legende
Gedurende stormweer zag de kapitein van een Bretons schip een schipbreukeling in de ruwe zee drijven. Hij liet het schip bijdraaien en redde de man die nog in leven bleek te zijn. Nadat de schipbreukeling bijgekomen was, en door de kapitein was voorzien van droge kleren, onthulde hij dat hij St Elmus was en vroeg of hij iets kon doen om zijn dankbaarheid te tonen. De kapitein was een eerlijk man en antwoordde: U is mij niets schuldig. Ik deed slechts mijn plicht en dit zou iedere zeeman gedaan hebben.
Sint Elmus dacht na en zij toen: Uit dankbaarheid voor de aan mij bewezen dienst, zal ik u en alle zeelieden in de toekomst ook een dienst bewijzen. Wanneer een storm in aantocht is zal ik een waarschuwingslicht zenden, opdat men tijdig de zeilen kan reven en verder aan boord alles in gereedheid brengen.
En zo kwam het dat de zeelieden dit licht naar Sint Elmus noemden, die het zelf gezonden had.
gr arij



Bob

13/2/2004
18:22:49  St Elmusvuur
Arij,

Ik wist dat het geen St.Elmusvuur was, maar door het verhaal van Eric, kwam deze belevenis weer bij me op. En het paste aardig bij de kop van het hoofdstuk.
De legende is mooi, kende ik niet. Allen ik ben bang dat St.Elmus af en toe zijn boodschap vergeet door te geven. Ach, hij zal het druk hebben. Er is altijd wel ergens op de wereld een storm in aantocht.

Gr.
Bob


Built by Text2Html