Auteur   Bericht
Theo Horsten
+100 Berichten geplaatst
+100 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 156
Woonplaats: N.Griekenland

BerichtGeplaatst: Di Okt 12, 2004 4:23 pm    Onderwerp: De Franse machinist  Reageer met quote
In 1986 maakte ik als “Owners Representative” een reis van Suez naar Taiwan met de Turkse tanker Zafer M. Dit was de vroegere Franse Blois van 240.000 dwt, in 1971 gebouwd in La Ciotat. Nu ging het schip naar de sloop.

Tijdens de proefvaart in 1971 was er daar aan boord iets akeligs gebeurd. De nog vrij jonge hoofdmachinist zat op zeker moment zomaar dood op zijn stoel in de controlekamer. Zoiets is heel vervelend en het gaf natuurlijk nogal wat opschudding, maar er was meer.
Het verhaal ging dat hij sindsdien nog altijd over het schip rondspookte en dingen deed. Velen beweerden stellig hem te hebben gezien, niet alleen in de machinekamer, maar ’s nachts vooral ook in de dienstgangen, waarbij het soms niet meer was dan een schaduw.
Zelfs de later Turkse bemanning beweerde hem nog regelmatig te zien en als er aan boord iets vreemds gebeurde, zeiden ze: “Dat moet die Franse machinist weer zijn geweest.”

Goed, lach er maar om.

Mijn goede vriend kapitein Tony Goldsmith die veel tankers voor ons uitbracht, vond zulke dingen heel gewoon. De kleinste tanker en ook het enige motorschip dat we deden, was de Italiaanse Roberta I, van 85.000 dwt, gebouwd in Monfalcone in 1966. Dat was dat schip dat het halve roer miste en waarvan we de schroefbladen moesten croppen. Er stond een 10-cilinder Fiat van 21.000 pk in.
Het schip maakte een prima reis, snel en zuinig en we verdienden er een leuke cent aan, maar naarmate ze dichter bij Taiwan kwam, stortte er steeds meer in elkaar. Ze had ook geen twee dagen langer kunnen varen, maar ze kwam er wel keurig. Tony Goldsmith beweerde dat ze wist dat ze naar de sloop ging en eigenlijk niet wilde, maar dat hij elke nacht met haar praatte en dat ze het daarom tot Kaohsiung had volgehouden.
Tony beweerde trouwens ook dat een van de vroegere kapiteins van het schip, iemand die al geruime tijd dood moest zijn, zo nu en dan naast zijn kooi stond om hem te waarschuwen wat er nu weer op het punt stond de geest te geven.

Okay, lach er maar om.

Tony had wel meer eigenaardigheden. Ik was er in Kaohsiung bij dat er een jongen van de agent kwam die wilde dat Tony achterop zijn brommer meeging naar kantoor.
“Ik stap niet op zo’n ding,” zei Tony. “Mij te gevaarlijk, ga maar een auto halen.”
Dat wilde die jongen niet. Tony moest achterop de brommer.
“Als ik achterop ga zitten, loopt dat ding niet meer,” zei Tony.
Iedereen lachen.
“Lach maar,” zei Tony. “Ik zal het je laten zien.”
Hij zwaait zijn been over die buddyseat en geloof het of niet: prut-prut-prut-plof, die brommer slaat af.
Tony stapt weer af en die jongen start de brommer weer. Moeiteloos.
Tony zwaait zijn been erover en, plof-plof-prut-prut, het ding stopt weer.
Nog een derde keer. Zelfde resultaat.
“Zo kunnen we nog uren doorgaan,” zei Tony. “Ga nou maar gerust een auto halen, want dit wordt niks.”
Dat heeft die jongen toen maar gedaan.
Tony zei dat hij die gave had ontdekt toen hij examen moest doen en ze wilden dat hij een radiorichtingzoeker zou demonstreren die hij nog nooit van dichtbij had gezien.
“Ik wilde niet dat dat ding werkte,” zei Tony. “Daar concentreerde ik me op en wat ze ook deden, ze kregen hem niet aan de praat.”

Maar goed, wat ik maar even wil zeggen: twintig of dertig jaar geleden zou ik de volgende stelling hebben aangedurfd.

Zeelieden zijn van nature bijgelovig. Dat hoort erbij en daar maken ze zich geen moment druk over. Het bovennatuurlijke is voor hen natuurlijk en het paranormale ervaren ze als normaal.

Zou dat nog zo zijn? Cool Wink

.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht    
Jos Komen
Site Admin
Site Admin


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 1163
Woonplaats: Haarlem

BerichtGeplaatst: Di Okt 12, 2004 8:57 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Hallo Theo,
Captain Tony, een mooi voorbeeld en ik geloof het ook.
Zulke sterke voorbeelden heb ik uiteraard niet, maar om te beginnen met bijgeloof. Toevallig slenterde ik vanmiddag in de pauze even door een smal straatje om mijn sigaartje te kunnen roken en was een beetje in gedachten verzonken. Ik zag een ladder tegen een muur staan en liep er automatisch omheen en toen werd ik bijna door een achteropkomende auto geschept.
Maar dit soort bijgeloof is niet typisch iets van zeelui, dit heeft men aan de wal ook.
Waar ik wel in geloof is het extra zintuig wat je op zee krijgt als stuurman.
Ik had er in ieder geval last van, de koerskruisers die van bakboord inkomen met gevaar voor aanvaring gaan bijna altijd uit de weg, behalve die ene die dat niet doet en DAAR had ik op de een of andere manier vaak een voorgevoel van.
Dus niet bakboord uitgaan, maar een flinke ruk stuurboord, zodat ie achter je langs loopt, of nog erger: een rondtorn want op het laatste moment aan die telegraaf rukken had geen zin.
Bovennatuurlijk en paranormaal, als "Nuchter" zeeman zie je dat als toeval, maar teveel van dit soort toevallen, dan ga je toch dieper nadenken, zonder overigens een verklaring te vinden.
Ik heb al diverse keren mensen waar ik mee gevaren heb op een heel andere plaats op de aardkloot onder heel andere omstandigheden bij toeval ontmoet.
Als je in de Pacific een week lang geen schip gezien hebt en je komt er eentje tegen, dan is het een koerskruiser waarvan de peiling niet verandert.
Ik heb nog een en ander in mijn achterhoofd zitten, zal er binnenkort wel uitkomen.
All the best
Jos
_________________
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage    
Jos Komen
Site Admin
Site Admin


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 1163
Woonplaats: Haarlem

BerichtGeplaatst: Di Okt 12, 2004 10:09 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Zoals ik al zei, er zit nog een en ander in mijn achterhoofd.
Ik had op mijn kajuitzeiljacht een overjarige, maar nieuwe Evinrude, ingeruild voor een ouwe pruttelaar waar volgens die technische figuren waar ik hem een beurt had laten geven een lekke koppakking inzat.
Nooit wat van gemerkt.
Maar met de Evinrude zou ik een wereld van verschil zien.
Electronische onderdelen inplaats van al die piefjes en palletjes die het vanwege metaalmoeheid op den duur opgaven.
Die goeie ouwe Johnson pruttelde altijd naar volle tevredenheid.
Nu had ik zo'n modern kreng. Zag het eigenlijk niet zo zitten met zo'n motor die volgens de verkoiper even snel vooruit als achteruit ging.
En jawel hoor, op het Noordzeekanaal voelde ik eens aan de motor, bloedjeheet was tie.
Afslacken, het waterkoelstraaltje was ook zeikheet.
Ik had toen helemaal een hekel aan die motor en die motor voelde dat haarscherp aan.
Meteen onregelmatig gaan lopen, bougies verschoond onder zeil.
Niet willen starten.
Nog meer geklooi en op de een of andere manier in de Sixhaven in Amsterdam terechtgekomen.
In de kroeg niet ver daarvandaan kwam ik in gesprek met iemand die ECHT alles van buitenboordmotoren afwist.
Hij had een Carniti werkomotor in de aanbieding.
Een echte werker, doet het altijd.
De volgende dag een dealtje gemaakt, waarbij ik me nu nog steeds afvraag in hoeverre ik financieel verneukt ben, maar inderdaad die Carniti liep altijd, onder alle omstandigheden en liep nooit warm.
All the best
Jos
_________________
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.


Built by Text2Html