Auteur   Bericht
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Zo Nov 07, 2004 5:55 pm    Onderwerp: Ik zeeman worden  Reageer met quote
Mijn eerste reis was op de HELMI ,een kustvaarder van het ijsbreker type.
Maar wat ging er vooraf.Waarom die gedachte van zeeman te worden.
Ooit ging ik met mijn grootmoeder op reis ,ze was in de bond van gepensioneerde,en de reis ging naar Antwerpen.
Die bus reed eerst naar een sluis in antwerpen,maar als snotventje wist ik zelfs nog niet wat een sluis was.Maar aan die sluis aangekomen ,we stappen uit de bus en wat zie ik tot mijn verbazing een machtig groot ijzeren kasteel dat dreef op het water.
Er schoten flitsen door mijn hoofd en mijn droom stond in een paar seconden vast,zoalwel ik nog een snotneus van 9 jaar was.

Jaren gaan voorbij en ben zo'n 16 jaar,alle dagen als ik ging slapen zag ik dat reusachtige kasteel dat op water dreef.
Ik ging al van mijn veertiende jaar werken,tot ik in kontakt kwam met een werknemer die gevaren had,en die vertelde mij de mooiste verhalen over de mooiste meiden ,de mooiste eilanden en nog meer.
Mijn hoofd draaide tol ,kost wat kost mijn droom van dat drijvend kasteel ,en na die verhalen van die ex zeeman werd ik nog vaster van beradenheid en liet mijn werk op de wal in steek.


Ik trok als een grote naar Antwerpen en ging werk zoeken op zo'n drijvend kasteel. In Antwerpen aangekomen vroeg ik waar je u moest melden voor te gaan varen, en ze stuurden mij naar de Italielei waar toen de pool der zeelieden was gevestigt.
Ik als ne grote daar binnen en om te gaan varen.

Zoals jef zegd krijg ik daar een deel papieren onder de neus om in te vullen ,maar er was een probleem,ik moest eerst nog de toelating van mijn ouders om te mogen varen.
Voor mij geen probleem.
Neem de papieren mee naar huis?
Thuis steel ik het paspoort van moeder en stiefvader en ga naar het gemeente huis ,voor echt verklaart ,stempeltje erop en alles ok.
De andere dag terug naar Antwerpen ,netjes de papieren voorgelegd.
De man aan de balie zei ok alles in orde ge kunt gaan varen maar eerst naar de school een week les volgen.
Maandag weer als ne grote boy naar die school en echt ik voelde me al zeeman.
De school was maar een weekje opleiding ,wat betreft brand en ziektes en zomeer.
Het mooiste vond ik wel de les die we kregen van de dokter.Die zei een schip is als een vrouw,van buiten mooi maar die maschienekamer pas daar voorop.Begreep toen niet wat hij bedoelde (nu wel).



Ok ik heb de school gedaan en krijg mijn zeemansboekje,mens wat was ik vreselijk trots ,een zeemansboekje ,maar nu begon het eigenlijke cirkus.
Mijn moeder kwam te weten dat ik haar paspoort had weggenomen en dat van stiefvader,ze hadden mij op de gemeente meerderjarigverklaart omdat zij de documenten had getekent,een hele hoop miserie en ambras dat mijn moeder op het laast zei maak dat ge weg komt
En ja ik ben vertrokken.



Kamertje gehuurt in Antwerpen voor 750 frank de week zonder eten,dat moest ge nog apart betalen.
Maar ik had geen centen en kon zelfs die kamer niet betalen.
Maar geen probleem,meneer pastoor was er nog en hij gaf mij 2000 frank om te beginnen en betaal ze maar terug als ge geld hebt.
Ok dat was in orde,slapen en eten ok en zeker het was rond 27 a 28 januari,en het was zo koud buiten.



Op het rattekot op 30 januari 1969 word mijn nummer getrokken en eindelijk heb ik mijn drijvend kasteel.
Ik moet mij s'morgens op 31 jan mij aanmelden op kaai 108 op het schip m/s HELMI.
Jongens gelukkig dat ik was,ik had een schip en was de koning te rijk want ik kon gaan varen.


S'anderdaags om 5.30 uur kaai 108.


Ik kom met de taxi toe en verheug mij mijn eerste schip te zien.
Ik stap vrolijk die taxi uit ,betaal de chauffeur neem mijn valiezen,maar waar is dat groot kasteel waar ik van droomde.???
Ik kijk maar bedeesd rond op al de kaaien in de buurt maar zie geen groot kasteel liggen.
Bang ;is hij al vertrokken zonder mij ??? ben ik te laat ??? mijn hartje word klein.
Mijn eerste schip en ik mis het al,mens mens wat een miserie.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Zo Nov 07, 2004 6:37 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Een kwartiertje later stop er nog een taxi en stappen er vier man uit,ze zijn vrolijk,ik ruik het zo.
Een van die mannen komt naar mij en zegd hello man gij ook voor den helmi.
Ik kijk bedeesd naar hem,en antwoord ja en zeg maar ik zie hem niet liggen,waarop die lui in een lach vergaan.
Uitgelachen zeggen ze tegen mij volg ons maar wij gaan ook aan boord.


Ik volg hen en voor mij zie ik daar een zwart ding liggen met grote witte letters op HELMI.
Amaai de moed zakt mij in de schoenen,is dat het grote drijvende kasteel waarvan ik droomde???????.
Ik durfde dit zelfs nog geen schip te noemen,een oude roestbak en zelfs den ouwe zat vol met roest.
Wat een teleurstelling en dit voor mijn eerste schip.


Aan boord gekomen viel het nog mee,de kamers waren netjes alsook het schip binnen.
Groot was de kamer niet maar ok je kon er in overleven,en ik was al gelukkig een verwarming in de kamer ,een grote bank en een lekker warm bedje,een pompbakje ,meer moest ik niet hebben.

Na een uurtje ging de bel en was het stand-by,iedereen op dek en mijn plaats werd door de bootsman aangewezen vanvoor op de bak.
Ik vroeg mij al af wat ik hier moest gaan doen,maar binnen vijf minuten wist ik het wel en stonden de zweetdruppels al op mijn voorhoofd.
Alle trossen moesten binnegehaald worden en in de voorpiek opgerold worden en alles netjes opgeborgen,ankers werden zeeklaar gemaakt,luiken werden zeeklaargemaakt,

7.30 uur zei de bootsman ,deckboy tafels gaan klaar zetten om 8.00 word er gegeten.
Gelukkig staat er een lichtmatroos die mij wegwijs maakte en zei wat ik moest doen,koffie zetten,tafels dekken,afwas doen,gangen schrobben,wc kuisen en dies meer.
Ik voelde mij net een kuiswijf en voelde mij zo ongelukkig,ik had iets anders verwacht.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Johan
+10 Berichten geplaatst
+10 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 17
Woonplaats: Purmerend

BerichtGeplaatst: Ma Nov 08, 2004 3:22 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Mijn eerste reis vergeet ik ook nooit weer...Soppe en je bek houden...
de volgende reizen gingen al beter...ik mocht zowaar een kwast hanteren en tegen de matrozen praten zonder een schop onder me hol te krijgen...
en toen werd ik matroos...toen mochten we geen dekjongens meer slaan...jammer nee hoor....ik mis de zee nog elke dag....
_________________
Stuurboord is?... waar je de duim bakboord zit...
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage    
Jef Pijnenburg
+10 Berichten geplaatst
+10 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 6-11-2004
Berichten: 23
Woonplaats: Hove bij Antwerpen

BerichtGeplaatst: Ma Nov 08, 2004 8:50 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Dat ziet er al goed uit Frans, ik volg met belangstelling.
En ik zal ook eens een poging doen om een foto van den Helmi te zoeken.
Maar het zal niet gemakkelijk zijn, vrees ik.
Toen de mensen hier op het forum mij een foto van de Chertal bezorgden,
kreeg ik een krop in de keel.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht    
Willem Visser
+250 Berichten geplaatst
+250 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 373
Woonplaats: Amsterdam

BerichtGeplaatst: Di Nov 09, 2004 9:57 am    Onderwerp:  Reageer met quote
hoi Frans.

Ik kijk al weer uit naar het volgende stukje. Je doet het goed.
_________________
Old sailors never died.

Gr Willem V.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Jos Komen
Site Admin
Site Admin


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 1166
Woonplaats: Haarlem

BerichtGeplaatst: Di Nov 09, 2004 4:58 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Hallo Frans.
Schrijf je dit nu uit je blote hoofd? Ik bedoel dus of je het niet eerder opgeschreven hebt, zoals ons Jefke.
Heb helaas nog geen foto gevonden van de "Helmi", maar je weet maar nooit.
Jef had op het oude kombuispraatforum een oproep gedaan van de Chertal en Bert Romelink uit Delfzijl moeten we dankbaar zijn dat hij die foto heeft opgestuurd.
Ben benieuwd naar het vervolg.
All the best
Jos
_________________
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Di Nov 09, 2004 5:08 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Hallo jos

Ja ik schrijf het zo als ik het heb meegemaakt,ben nooit van plan geweest
een verhaal of boek te schrijven over mijn zeemanstijd.
Maar het zijn mooie herineringen aan die periode.
Maar als ik het verhaal verder afwerk zul je ook te weten komen hoe goed de belgische zeemannen betaald werden in die tijd,van een huis kopen of auto was met dat miezerig loontje geen spraak.
Als ik dan hoorde wat de Nederlanders verdienden in die tijd liepen wij nog ver achter.
Maar probeer alles aan bod te laten komen in het verhaal,zoals ik het echt heb meegemaakt.
mvg
frans
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Kees Klap
Gast






BerichtGeplaatst: Di Nov 09, 2004 5:50 pm    Onderwerp: Helmi  Reageer met quote
Smile Awel Franske witte wat Helmi betekend in het Fins?
Das een Parel zunne.
Dus het moet een schoon schipke geweest zijn.
Groetjes
Kees Klap Very Happy Very Happy Very Happy Shocked [/u]
Naar boven  
 
Bert
+50 Berichten geplaatst
+50 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 57
Woonplaats: Delfzijl

BerichtGeplaatst: Di Nov 09, 2004 6:37 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Had zelf nog niet eens de "link" gelegd tussen de verhalen van Jef die ik met veel plezier lees en de foto die ik voor hem plaatste van de "CHERTAL" op het oude forum, en waar hij bijzonder mee in de schik was toendertijd.

Gr Bert
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Di Nov 09, 2004 6:50 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
kees ja dat wist ik pas veel jaar later dat het parel was,maar dit was eerder een zwarte oester.


Maar allee,ik wist nu zo toch ongeveer wat mijn werk ging zijn.
S'morgens tafels dekken,koffie zetten en gangen schrobben,koper poetsen en dies meer.
We zijn de Boudewijnsluis door en varen nu het scheld op richting?????dat wist ikzelf nog niet waar we heen vaarden,dat heb ik pas s'middags ondekt.

Tegen valavond zaten we op de noordzee en begon al als een eend door de gangen te waggelen,dit was mijn eerste kennis making met de zee.
Om zes uur s'avonds zat mijn dienst erop en vroeg aan een matroos of wij de ganse nacht zouden varen.
Nee antwoorde hij de eerste boom die we tegen komen leggen we aan.
Onozel zoals ik was geloofde dit en keek maar uit of ik een boom zag,maar geen bomen te zien.
Die eerste nacht aanboord kon ik moeilijk de slaap vatten,dit was allemaal nieuw voor me en heb staan turen in verte om toch maar iets te zien en ben dan eindelijk tegen de morgen mijn bed gaan opzoeken.

Om 7.00 uur op,koffie zetten,tafels dekken en dan de matrozen gaan porren.
Ik had dus mijn werk met schrobben en om tien uur zorgen dat de koffie klaar stond.
Zo ging het alle dagen.

Tegen de avond zie ik land en dacht dat wij eral waren,een waalse matroos die daar stond vroeg ik aan of wij eral waren,waarop hij op gebroken vlaams zei,nee tis wij kom aan de ecluse.
Ja wat is een ecluse,ik kon geen frans in die tijd,maar ben dan toch te weten gekomen dat we aan het kiel kanaal waren.
Ik ben dan ook zelfs te weten gekomen dat l'ecluse sluis betekent.
Kiel kanaal is mooi om door te varen,maar in het donker zie je er wel weinig van.
Eens het kanaal door kom je op de oostzee en dan richting Turku.
We deden toen 3 havens aan,Turku,Rauma,en Kotka.

De nacht verstreek en de baltische zee was zeer kalm,inmiddels begin ik ook al mee te stappen met de bewegingen van het schip.
Alles ging zijn gewone gangetje en had weinig problemen met de bemanning.
Soms was er wel is een aanmerking op mijn koffie omdat hij eens te sterk dan weer te slap,maar verder no problems.

Tot op een nacht werd ik wakker geschut en het schip deed zo raar,ik hoorde die machiene kabaal maken,het schip kreunde en daverde.
Ik dacht dat er iets ergs aan de hand was en sprong het bed uit,kleede mij vlug aan en begaf me naar de mess,waar geen kat te zien was.
Weer hoorde ik die machiene kabaal maken, het schip daverde en kreunde,ik hoorde gekraak en was paniekerig.
Ik opende de stormdeur naar dek en ging kijken wat er aan de hand was,verschrikt keek ik op ,al wat je zag was ijs en nog eens ijs.
Het schip vaarde vooruit,dan achteruit om zo door het ijs te breken,ik voelde mij niet op mijn best toen,en heb geen oog meer dicht gedaan.
Tegen de morgen was alles rustig,en er zat geen beweging meer in het schip.
Ik ging de bemannig porren zoals altijd en ik had een boek vol met vragen over wat er allemaal vannacht gebeurde en waarom wij nu gestopt lagen.
Volgens de bootsman zaten we vast in het ijs en moesten we wachten op een ijsbreker,als ik mij nog goed herinner was dit de VORMA die ons toen heeft komen los breken.
Wij hebben nog een paar maal vastgezeten en de ijsbreker is toen achterwaarts naar ons gevaren en onze steven in zijn zwaluwstaart genomen om ons verder naar Turku toe de brengen.Had dit graag van dichtbij gezien maar de ouwe wilde niet dat ik op het dek kwam.

De winter in finland was lang en koud,heb de ganse winter meegemaakt en ben tot Kemi dicht aan de noordpoolcirkel geweest.
De zomer was er mooi en lang zoals de meisjes daar waren.

In Helsinki heb ik ooit een meisje leren kennen een zekere pirku punola,ze woonde op de kalenkaatu N° 44.
Later ben ik te weten gekomen dat het een hoertje was die alle schepen afschuimde.
Zuipen kon ze wel goed want mijn flessen wisky die ik kocht aan boord voor zaken te doen met de dokwerkers verdwenen als sneeuw in de zon.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Gast







BerichtGeplaatst: Za Nov 13, 2004 8:04 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Zaken moesten wij wel doen,na de eerste reis begreep ik al waarom ik ook sigaretten en sterke drank moest smokkelen.
Na de eerste reis ging ik naar de rederij mijn eerste loon ophalen,maar stond al in het rood.
Ja wat wil je als je amper 150 euro de maand verdient,waar je 7 op zeven dagen moet voor werken en lange dagen maken.

Na mijn derde reisje stond ik al iets minder en had al een beetje overschot.
De bootsman die toen aanboord kwam,want elke reis was er een andere bemanning,behalve ik ,ik was zo dom van aan boord te blijven,maar moest wel daar ik bijna altijd in het rood stond.
Deze bootsman verwittigde mij dat ze veel voorschotten gaven in de hoop dat ze je aan boord konden houden,dus geen voorschotten meer vragen en genoeg sigaretten en sterke drank verkopen dat je wel een goede winst opleverde.
Na een vijf a zestal reizen ben ik dan afgemonstert en hoopte zo eindelijk op een grote oceaan reus terecht te komen.

Op 27 jully ben ik dan eindelijk op een groot schip terecht gekomen,een schip van CMB,ze noemden het een schilderboot.
Deze schepen werden zogenoemd omdat ze de naam van een schilder droegen,zoals teniers,rubbens,jordaens,breughel enzoverder.

De Teniers was een ouwe congoboot omgebouwd tot containerschip.
Hier aan boord gekomen val ik van de ene verassing in de andere.
Deze Teniers was ne janettenboot,allemaal reetridders aanboord.
Heb geweldige slechte herineringen aan dit schip dat ik hier liever niet verder op in ga.
Dat reisje duurde van 27 jully tot 21 augustus,dus niet zolang maar voor mij een eeuwigheid,en bij die ouwe vond ik geen gehoor wat ze allemaal wilden uitsteken met mij.
S'nachts sliep ik met een groot mes onder het kopkussen en de deur opslot met spietjes onder de deur dat ze ze toch niet zouden open krijgen,sommige rotzakken bezaten een master key en konden elke kamer in.
Zelfs in de pantry of de mess voelde ik mij niet veilig.
Die ganse reis ben ik lastig gevallen en gediscrimineert door die vuile bende.
Nooit heb ik nog willen aanmonsteren op een schip van CMB.
In antwerpen heb ik zelfs klacht neer gelegd,maar daar bij de waterschout werd er gewoon mee gelachen,eentje zei zelfs steek dan gewoon een talloor in je broek.
Heb toen van andere deckboys gehoord dat zij op CMB ook lastig gevallen werden door potmannen.
Toch erg als je geen jonge knapen kan gerust laten.
Der was zelfs een chef steward bij die de hele dag met zijn spuit stond te stoeffen in de gang,dat ik er misselijk van werd.
Vele jonge knapen kregen afkeer van deze rederij.
Naar boven  
 
Jos Komen
Site Admin
Site Admin


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 1166
Woonplaats: Haarlem

BerichtGeplaatst: Za Nov 13, 2004 10:26 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Frans, het was niet altijd rozengeur en manenschijn aan boord.
Maar zo erg heb ik het gelukkig nooit meegemaakt.
Het kwam incidenteel wel eens voor, maar die gasten werden gauw in de eerste de beste haven naar huis gestuurd als ze het te bont maakten.
Maar tegenwoordig mag je dat niet meer zeggen, want dan discrimineer je..
Wel een mooi schip.
All the best
Jos






_________________
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage    
ruud
ruud
ruud


Geregistreerd op: 22-7-2004
Berichten: 522
Woonplaats: Helmond

BerichtGeplaatst: Zo Nov 14, 2004 12:08 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Ahoy Frans,
Dat zal waarschijnlijk wel de VARMA geweest zijn, die heeft ons vroeger ook vaak los getrokken uit het ijs.

Ship name: Varma
Ex. Name(s):
New Name(s):
Type: Icebreaker
Sub Type: Icebreaker
Build: 01.12.1968 Flag: Finland
LOA: 86.50 GRT: 4121
NRT: 1237 DWT: 4968
ME: Sulzer HP: 11424
groetjes ruud
_________________
Changer de cuisine donne de l'appétit
mzzltf!!!!!
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger  
ronny
+50 Berichten geplaatst
+50 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 8-11-2004
Berichten: 63
Woonplaats: alkmaar

BerichtGeplaatst: Zo Nov 14, 2004 8:43 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Hoi Ruud.

de varma kan maar ze hadden ook de voima hoor dus wqel een zusterschip als het goed is.
als hij weet waar hij de ijsbreker heeft gehad weet ik wel welke hij er voor heeft gehad.
_________________
slecht schip bestaat niet.
slechte bemanning wel.

groet de krul
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger  
ruud
ruud
ruud


Geregistreerd op: 22-7-2004
Berichten: 522
Woonplaats: Helmond

BerichtGeplaatst: Zo Nov 14, 2004 8:53 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Ahoy Ronny,
Ze waren op weg naar :'Eens het kanaal door kom je op de oostzee en dan richting Turku.
We deden toen 3 havens aan,Turku,Rauma,en Kotka.'
Dus volgens mij was dat Turku zijn eerste haven, maar ja dat zal Frans zich misschien nog kunnen herinneren.
Maar ik heb verschillende keren vast gezeten hoog in de Botnische Golf en kwam de VARMA ook.En anders plakken we de VOIMA er ook bij. Wink
groetjes ruud
_________________
Changer de cuisine donne de l'appétit
mzzltf!!!!!


Auteur   Bericht
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Zo Nov 14, 2004 3:15 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Hello vrienden

Alvast bedankt voor die mooie foto's,daar heb je me echt plezier mee gedaan.
Wat die ijsbrekers betreft,het is wel degelijk De VARMA en er was nog een andere ook maar kan deze mij niet zo meer herinneren.In het hoge noorden tegen Kemi hebben wij ook een aantal maal met de neus boven op het ijs gelegen en meestal foutje van de ouwe.
Zodra het schip met zijn neus op het ijs kwam te liggen werd massaal water naar voor gepompt,als dit niet tijdig gebeurde,ja dan liep je dit risico dat het schip gewoon met de neus boven op het ijs gleed inplaats van het te breken.
Het is ook zo lang geleden en mijn geheugen laat mij ook al eens in de steek,maar heb ooit aan boord geweest van een finse ijsbreker en heb daar is een dagje mogen met mee gaan.
Dit was wel een hele ervaring tegen over onze Helmi.
Jongens bedankt voor de mooie foto's.
Ik heb bij opruiming van mijn zolder ook een archief terug gevonden met hondertal foto's van nederlandse schepen.
Heb in die oude doos ook nog een sleepboot terug gevonden een zekere Blankenberg van 1900 en sleepboot de zwarte zee.
OOk nog een mooie foto van de gaffelschoener Eendracht en vele andere.
Ik zal zodra alles gearchiveert is en ingescant regelmatig trachten een foto te plaatsen van alle nederlandse schepen die ik heb gevonden en met de mogelijke gegevens erbij.Vele foto's zijn zwart wit maar in goede staat.
Ook vind ik een foto terug van een doop aan boord van een nederlands schip bij het paseren van de evenaar en deze is wel in kleur.
Jonges nogmaals bedankt en hou de vaart er in.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Zo Nov 14, 2004 9:53 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Na de Teniers ben ik een tijdje aan de wal geweest om zeevaartschool te lopen,ik wilde van dat deckboy zijn af en ben dan in oostende gaan opleiding volgen voor het brevet van sloepgast en matroos.
Drie maanden opleiding en ben dan op 1 januari 1972 aangemonstert op de CHERTAL als lichtmatroos.
Dus dat was het schip waar ook de jef naderhand is op gekomen en ook zijn belevenissen heeft gehad.
Inderdaad zoals jef ook zei died is een koed skip,en inderdaad het viel mee toch op mijn reis naar de golf.
Maar toch op deze reis moest ik 36 stuur uren halen om het tot matroos te brengen.
Van die oude mocht ik wel sturen maar alleen als het storm was om de automatische piloot te sparen tijdens slecht weer.
Na de storm en de zee was terug kalm werd de automatische piloot weer ingeschakeld en ging de ouwe zien op de vaart aanwijzer hoe ver ik uit koers had gestuurd en had hij een reden om mij op mijn donder te geven.
Maar ik trok het mij niet aan,het ene oor in het andere uit.
Toch mochten wij redelijk overuren kloppen enzo hadden wij dan toch een redelijk loon.
Het loon van lichtmatroos bedroeg toen ongeveer een 9000 frank dat is een 225 euro zoiets dat was al iets beter dan dat loontje van deckboy.
Maar toch op dit schip vond ik mijn draai niet ,zoalwel we een goede bemanning hadden en gelukkig geen reetridders aan boord.


Na mijn afmonstering op 11 maart 72 ben ik dan op 19 mei aangemonstert op de federal saint laurent een bullcarrier van U.B.E.M.
Een schip van 19.176 BRT en onmiddelijk toen ik aan boord kwam wist ik dat dit het schip was waar ik eigenlijk naar op zoek was.
Hier ben ik aangemonstert als matroos daar ze matrozen tekort kwamen heb ik onmiddelijk mijn promotie gekregen.
Dit schip vaarde in de zomer de saeway en in de winter periode zaten wij de golf van mexico en van daaruit naar japan of australie,zuid africa en zomeer.
Het beviel mij best aan boord en een kapitein om fier op te zijn.
Hij maakte geen onderscheid tussen officieren of matroos.
Hij was altijd goed geluimt en vriendelijk.
Mijn eerste reis met deze kapitein was een groot succes en onder de ganse bemanning was er vriendschap en genegenheid.
De eerste stuurman daar had ik al meegevaren op de HELMI en was een zeer goed officier en net zoals onze ouwe een goedhartig man.
Vanaf vertrek in antwerpen wilde hij dat ik met hem wacht liep en hij zou mij navigatie bijbrengen en alles wat ik zou moeten weten om naar de zeevaartschool te kunnen.

De kapitein moedigde mij aan en zo onstond er een geweldige band tussen ons.
Op de seaway zelf moest ik altijd stuur lopen,toch als ik vroeg om een uurtje afwisseling werd dit nooit geweigert. Als je zo acht uur achter een stuur staat ti's te zeggen zit want wij moesten nooit staan.
De stuurman of de kapitein zette dan een assepotje dat we konden roken en zelfs de ouwe bracht ons een kopje koffie.
Ik liep soms met de kapitein wacht,dan werd ik s'morgens soms om 4 uur opgeport om met hem wacht te lopen.
Ja hij zal geweten hebben dat ik dat graag deed,liever dan op dek,al was er weinig werk op het dek.
Het schip was kraaknet toen ik aan boord kwam,het eten was uitstekent,
maar zoals op alle schepen van deze rederij kreeg je maar twee flesjes bier per dag van de rederij zelf.
Voor de rest geen drank aan boord,nu ik hoefde niet speciaal drank,had daar echt geen behoefte aan,andere wel dat had ik gezien op de CHERTAL,die was ook van deze rederij.
Als je zonodig sterke drank nodig hebt dat je er zo aan verslaaft bent dat je after shave of birkenwasser met cola mengt om te zuipen dan heb je het erg zitten,en dat gebeurde echt aan boord,daar stel je je dan toch vragen bij.

De reis op de federal verliep goed en de ouwe klopte alles in mijn hooofd wat ik moest weten,want zei hij je zult een toelatings examen moeten doen,dus zorg dat je er zeker door bent want ik wil je in de toekomst hier als aspirant.
De seaway was zeer mooi,het was alle dagen lekker warm en er werd veel plezier gemaakt zowal aan boord als aan wal.
In het opvaren hadden wij vanalles bij,van treinen tot staal,stukgoed en noem maar op.
Onze havens waren als eerste port cartier,montreal,detroit,milwaukee,en duluth.
Duluth was onze laatste haven en daar laden we het ganse schip vol graan,ballast tanks alles werd volgepropt met graan,graan al wat de klok sloeg,met bestemming ???????????.
Eens op de oceaan zouden wij wel bericht krijgen waar het moest gelost worden.
Er was gezegd italie,mogelijk ravenna maar dat stond nog niet vast.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Jos Komen
Site Admin
Site Admin


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 1166
Woonplaats: Haarlem

BerichtGeplaatst: Ma Nov 15, 2004 4:04 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Frans, wederom een mooi verhaal, zo komen we steeds meer te weten van de Belgische Koopvaardij.
Hier al een paar foto's van Frans.
All the best
Jos








_________________
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage    
ruud
ruud
ruud


Geregistreerd op: 22-7-2004
Berichten: 522
Woonplaats: Helmond

BerichtGeplaatst: Ma Nov 15, 2004 4:44 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Ahoy,
Dat is weer eens leuk, één van mijn tankertjes terug te zien, de Stella Orion, zat hier begin jaren '80 op.Ik meen zelfs toen gecharterd om op de Algerijnse kust te varen, dat was minder prettig; 1x per 2mnd, over steken naar Málaga om te storen/aflossen, want op die kust was het hopeloos.[Mostaganem,Oran,Alger,Bejaia,Skikda,Annaba]
groetjes ruud
Ps. Mooie foto's Frans Exclamation
_________________
Changer de cuisine donne de l'appétit
mzzltf!!!!!
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger  
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Ma Nov 15, 2004 6:52 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
De reis verliep vlot en alles was zoals ik het gewenst had.
Bij vertrek uit Duluth wisten wij eigenlijk niet waar de lading graan gelost zou worden,maar het bericht dat was binnen gekomen van de rederij luide,zet koers naar europa richting Italie.
Na een paar dagen op de oceaan kregen wij bericht dat we in Antwerpen zouden de lossen en dus koers naars de lichtjes van de schelde.
De oversteek duurde ongeveer een 16 dagen en op de moment dat wij de lichtjes van onze vertrouwde belgische kust zagen werd weer een andere koers gevaren,nu richting kiel kanaal.
De lading graan zou door verkocht zijn naar Rusland,dus nu koers naar de baltische zee richting Leningrad.
Eindelijk nog eens door dat oude vertrouwde kiel kanaal.
In kiel kanaal aangekomen en we varen langzaam de sluis in,ik stond aan de winch,daar wij alleen cobra's uit gaven die als spring dienden.
De matrozen geven de cobra door aan wal en een van die sluismannen die de cobra over de bolder legde ,en ja zo'n cobra is redelijk zwaar en moet je serieus aan sleuren,we lagen aan stuurboord zijde en ik stond bakboord zijde en kon niet zien wat die man op de kaai aan het doen was.
Ik wachte de bevelen van de eerste af,en op het moment hij riep op mij en zijn vinger zwaaiend opstak,wist ik dat ik de winch langzaam mocht inhalen,nu die man moet nog over de cobra gestaan hebben,die kabel tussen zijn benen en ik iets te hevig met binnenhalen,knakt die cobra af en die man moet daar een paar meter verder gevlogen zijn,ik kon dit op het moment niet zien,maar heb hem wel horen knakken.(die kabel)....
Nou die heeft wel blauwe ballen gehad,maar ja hij moest maar niet over die cobra staan.De ouwe heeft hem een paar sloffen sigaretten gegeven en een paar flessen en hij was genezen.
Later hebben wij daar nog is goed mee gelachen maar ik zou toch in zijn plaats niet willen geweest zijn.
Rustig reisje naar Leningrad,en eens aangekomen daar krijgen wij de melding dat wij mogelijk 1 maand op anker zouden moeten gaan.
Wij dachten aan een grap,maar het was geen grap het was nog echt waar ook.
Een maand op anker,stikent heet en niet mogen gaan zwemmen,wij werden door de russen goed gecontroleert.
Maar na twee dagen op anker,en wij stonden op het achterdek met de officieren een beetje te lullen tot de man van wacht ineens riep,jongens kijk nu een mijn?????.
De kapitein stond op de brug met zijn verrekijker en riep ja het is een mijn en ze komt recht op het schip af.
Ik stond daar te turen naar die zwarte bol die daar op het water dreef en recht op ons midship afkwam.
Ik dacht,verdomme mogen zwemmen of niet,als dat ding te dicht komt spring ik in het water en duw dat weg.
Ik zij al tegen den eerste stuur hou u klaar want ik ga overboord als dat ding te dicht komt.
Hij met zijn radiooke in zijn hand en riep de ouwe op om te zeggen,zeg kapitein de frans zoekt over boord te springen als da ding te dicht komt.
De ouwe roept van op de brug naar mij,aan boord blijven gij hé want ze steken u in den bak hier.
Ik dacht ja dan zit ik daar maar effe goed he.
Da ding komt dichter en dichter naar het schip toe en ik sta klaar op de reling om te springen.
Mens wat gebeurd daar,een torpedo jager met daar vanachter twee lange straalbuizen op komt eraan gevlogen en wat doet die,een van die bemannings leden aan boord daar neemt een bootshaak,knalt hem in die mijn ,trekken ze tegen hun zijde ,een kabel of koord aan en weg ermee.
Dat hadden wij nog nooit gezien zoiets,hebben wij daar staan lachen,alle zij rammen daar gewoon ne bootshaak in en wij maar denken als ze ons schip raakte dat wij zouden knallen.
We liggen nog lang op anker ,dus zal morgen verder gaan.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Eddy Lucas
Nieuwe gebruiker
Nieuwe gebruiker


Geregistreerd op: 16-11-2004
Berichten: 3
Woonplaats: Merksem

BerichtGeplaatst: Vr Nov 19, 2004 6:11 pm    Onderwerp: Hoi Frans  Reageer met quote
Ben het zaakje hier door uw toedoen komen bekijken en het is goed bevonden. Tof jong, als we een beetje verder zijn kan ik ook een stukje plaatsen. Maar ik wil eerst nog wat lezen en de foto's bekijken om niet teveel in herhaling te vervallen.
Groetjes
_________________
Gevaren op de Belgische koopvaardij van '64 tot '74.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail MSN Messenger  
Gast







BerichtGeplaatst: Zo Nov 21, 2004 12:31 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Het op anker liggen begon iedereen te vervelen,dus moest er iets gedaan worden om de verveling houdbaar te maken.
Tijdens het op anker liggen werd er de zaterdag maar een halve dag gewerkt en zondag rustdag.
De kapitein had besloten om de zaterdag s'middags een BBQ te houden en een paar kratten bier terbeschikking te stellen op voorwaarde dat alles er netjes aan toe ging.
De zondag werd besloten te werken wie wilde werken natuurlijk de andere konden in bed blijven liggen of zich verder vervelen.
Natuurlijk elk overuurtje was welkom en dus werkten de zondag maar,er was altijd wel iets te doen.
Wat bij ons aan boord van groot belang was,dat de davitsen van de lifeboats goed onderhouden werden.
Alles werd goed in het vet gezet en de boten werden eens omlaag gelaten om de kabels goed in te vetten.
Zo op een zondag stormde het hevig,rukwinden en hevige regenval,de lifeboats hingen nog buiten en door de rukwinden werden zij tegen de romp van het schip geslagen .
Tegen dat wij de eerste terug binnen hadden en geborgd,was de tweede aan stuurboord zijde afgeknakt en hing half in het water te bengelen.
Die boor moest terug uit het water,en iemand moest in het water gaan om de kabel terug vast te maken.Natuurlijk was dit weer een jobke voor mij,daar ik een echte waterrat was en goed kon zwemmen.
Op het moment dat ik in het water was ,kwam er ook al een militair vaartuig van de russen aan,met op het dek soldaten met het geweer in aanslag.
Ik beefde al maar niet van de kou,maar van die russische soldaten.
Zij hielden elk schip dat daar op anker lag in het oog,het minst wat er was komen zij kijken.Boot terug aan boord,ik ook en weg waren ze en is alles goedverlopen zonder schade.



Eindelijk kregen wij bericht dat het onze beurt was om binnen te lopen.
S'avonds als het donker was kwam de loods aanboord en er werd ons gemeld da we geen foto's mogen nemen als we binnen varen.
Als ik mij goed herinner moesten wij eerst door een sluis,maar daarvoor was een militaire haven en daarom was er het verbod foto's te nemen.
Eens tegen de kade en de gangway was naar beneden gelaten,stappen er twee vrouwen aan boord,gekleed in lompen ik dacht al inmiddelijk wat is dat hier allemaal.
ik had van horen zeggen dat er hier veel armoede was,maar hoe het communisme eigelijk werkte ben ik vlug te weten gekomen.
Deze vrouwen kwamen stalen nemen van de lading graan en alle luiken werden opengemaakt dat er onmiddelijk met lossen gestart kon worden.
Onze eerste stuurman was van russiche afkomst en heeft mij het één en ander verteld hoe het daar in rusland aan toegaat.
Ik kreeg de eerste week de nachtwacht,toen alle luiken open waren en ze konden starten met lossen begreep ik nog niet goed hoe ze het schip zouden lossen er ontbrak iets aan die kaai.
Ik zag geen zuigers of grote silo's waar het graan naar toe moest gezogen worden.
Tot mijn grote verbazing komen er kranen aangereden ,de losploeg komt aan boord met schoppen en er werden grote paletten met zakken op het dek gezet aan ieder luik.
Vrouwen en mannen stappen in het laadruim die tot boven vol steken.
En het lossen begint op een eigenaardige manier te starten.
Vrouwen houden zakken open mannen scheppen graan in de zak,grijparmen van kranen grijpen het graan en lossen met beetjes op een transportband.
Ik zeg tegen de eerste stuurman,hoelang denk je dat we hier nog gaan liggen als ze zo lossen,als antwoord een smile en een schouder ophaal.
Ik ben naar de mess getrokken en koffie gaan zetten om de nacht door te komen.
Ik ben eerst is gaan kijken op de bak of alles in orde was daar en de trossen goed vast lagen en tot mijn verwondering zie ik daar een soldaat staan met een geweer op zijn rug,bij het verlaten van de bak krijg ik de brug van het schip in de gaten en staat daar ook een soldaat,op het achterdek eveneens en aan de gangway zelfs twee.
Ben rustig in de mess gaan zitten met veel vragen,de eerste was ook al in bed gegaan en ik stond daar alleen tussen lossers en soldaten.
Ben die ganse nacht niet uit de mess geweest,pas rond half zeven s'morgens ben ik de trossen is gaan na kijken en terug de mess in.
Sommigen van die dokwerkers spraken mij aan maar snapte de ballen wat die allemaal uit hun pet sloegen.
Om zeven ben de bemanning gaan wekken de deckboy had ik al om zes uur eruit gejaagt en om 7.30 uur bij het ontbijt werd er uibundig gelult over het lossen van het schip en over die soldaten die overal stonden met hun geweer.
Volgens onze bootsman zouden we eens langer tegen de kaai kunnen liggen dan op anker wat er wel degelijk inzat als je zag hoe ze dit schip van haast 20.000 ton losten.
Zakje bij zakje ,schop bij schop,om bij te huilen als je dat ziet.
Toch waren er grote zuig installaties,maar wegens slecht onderhoud en finaciele tekorten was alles buiten gebruik en moest alles met mankracht gelost worden.

De bootsman vroeg aan mij of ik mijn wacht niet afstond aan een andere matroos die niet aan wal ging,noch dronk noch achter vrouwen aan zat,bij hem telde alleen centen.
Niet roken,niet drinken en geen wijven geen sex,ja da was wel ne kerel.
Dus heb ik mijn wacht afgestaan en zo kon ik dan s'avonds met de mannen mee aan wal en kon het eigenlijke plezier beginnen.
Als ik daar aan terug denk,zou ik willen dat ik daar nog lag ,dat was een mooie tijd,heb mij nooit zo geamuseert als toen.

vervolgt.
Naar boven  
 
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Zo Nov 21, 2004 7:46 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Die avond was ik goed uitgerust,wat wil je als je de ganse dag in je nest hebt gelegen.
Om 17 uur gegeten en om 18 uur klaar om aan wal te gaan .
We hadden van de kap ons zeemansboekje gekregen en dat moesten wij bij het verlaten van het schip afgeven onder aan de gangway waar zo'n roodkoppige met rode bezopen wodka ogen soldaat stond afgeven,en wij kregen dan een pasje om aan de wal te gaan.
Met dit pasje mochten wij niet verder dan de stad en om 24.00 uur moesten wij terug aan boord zijn wat nu nooit gebeurde.
Het eerste waar we kennis gingen mee maken was de matroski-cluppi.
Goed voorzien van een lading condooms en dollars en drie jeansbroeken aan.
Onze zakken gevult met lipstick en andere prullen die wij uit de shipsstores konden vast krijgen.
De eertse kennis making met die club was al onmiddelijk een succes,de wijven vielen onmiddelijk rond je nek als ze hoorden dat je belg was.
De champagne vloeide daar tegen zeven knopen dat het goede gang gaf.
Eigenaardige van de zaak was wel dat die vrouwen geen russische mannen dulden aan onze tafel en alleen oog hadden voor ons.
Toch deden wij zaken op de toiletten en verkochten de jeans die we aan hadden,wij moesten wel drie broeken aan doen want je mocht met geen pakjes of zakjes aan de wal,dus er was altijd wel een oplossing om het aan wal te krijgen.
Nou die russen zijn zo zot als een deur en telden vele roebels neer om aan een echte wrangler te komen,mijn zakken puilden uit van de roebels waar ik later wel goed mee doorgenomen ben.
Die vrouwen verleiden wij met panty's en lipstick,betalen moest dan wel in natura en die eerste avond werd al veel natura bedreven.
Mooie vrouwen mooie borsten en de rest mocht erook zijn.
maar ik herinner mij wat de dokter ons vroeger zei in de zeevaartschool,pas op voor de machienekamer,een vrouw is als een schip,vanbuiten mooi maar de machienekamer daar moet ge voor oppassen.
Dus had ik wel er goed aangedaan condooms mee te nemen zoalwel die vrouwen niet graag hadden dat we die rubbertjes gebruikten.
Het werd later en later en hoe later het werd hoemeer plezier we maakten tot tegen de morgen een bende militairen binnen viel en ons oppakten en terug naar het schip voerden.
We kregen een verwittiging dat dit niet meer mag gebeuren en we om middernacht aan boord moesten zijn.


Om 8 uur aan dek met een houten hoofd en veel potjes koffie,we kwamen de kwade wel door en hoopte dat het al terug avond was om aan wal te gaan.
Weer aan de chief steward gevraagd wat er nog in de stores stak,maar de deur was gelood en kon hij er niet in.Dus dat was wachten tot de kapitein de douane vroeg om de stores te openen voor sigaretten en dan konden we ook de spulletjes hebben die wij nodig hadden.
Dus vanavond die vrouwtjes maar beloftes doen dat we binnen een paar dagen weer wat mooie spullen hadden.Gelukkig hadden wij verschillende vrouwelijke stewardessen aan boord en dus waren er genoeg vrouwelijke spullen aanwezig in de stores.
De uren gingen moeizaam voorbij maar die houtenkop was toch al stillaan aan het verdwijnen en waren stillaan terug in de form aan het komen om terug te gaan feesten.
Om 17 uur hadden wij gedaan op dek,maar inplaats te gaan eten ,zijn we ons gaan wassen zuivere kleren en weg terug naar de wilde wijven.
Dollars hadden wij nog op zak dus dat was geen probleem,en roebels hadden wij in overvloed maar waren niets waard.
Elke dag verdienden wij maar roebels bij,en een fles champagne koste haast niets.
Het feesten begon,weeral zuipen tegen de sterren op tot een gat in de nacht (vroege morgen).
Tegen middernacht komt onze eerste daar binnen met een grote smile op zijn face ,die had ook ergens gezeten waar het goed was en riep op ons hèèè mannen dat stinkt hier naar verbrand rubber.
Ja wij wisten goed genoeg wat hij bedoelde maar hij deed met ons mee en het werd nog later.
Tegen de morgen weeral het zelfde liedje,militairen daar opgepakt de camion op en naar het schip gebracht.
Weer met een verwittiging als het nu nog was dat ze ons boekje inhielden.
Maar wij waren niet te houden en dat liedje heeft zolang geduurd tot ze een week ons boekje inhielden en wij niet meer aan wal konden.
Toch ik had het weer gevonden om aan wal te komen maar eerst zien of het wel lukte.
Dat zul je morgen weten. vervolgt....
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Compass
+100 Berichten geplaatst
+100 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 22-7-2004
Berichten: 136
Woonplaats: Groningen

BerichtGeplaatst: Zo Nov 21, 2004 8:13 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Ik wacht met spanning !!

Weer een prachtige aanwinst deze Vlamingen op het forum.

Bert de Boer
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Bekijk de homepage    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Zo Nov 21, 2004 9:07 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Zal nog maar een stukje schrijven,het gaat me goed af.

Dus we moesten en zouden aan wal moeten komen eender hoe en het jeukte bij mij en de anderen,we stonden hevig om naar de wijfjes te gaan.
Ik had er niet beter op gevonden per stom toeval dan en dat zat zo ineen.
Mijn cabine was onderdeks en de gangway kwam uit op mijn cabine.
Die militair kon recht in mijn kamer kijken en ik wist dat die mannen wodka zuipers waren,ik had er niet beter opgevonden dan een matroos die aan wal ging vier a vijf flessen wodka te laten meebrengen van het strafste spul.
Die brave knul deed dit natuurlijk en zobraaf als hij was,kwam hij om middernacht aan boord met mijn gevraagde flessen.
Ik had met de bootsman afgesproken dat ik na het middagmaal zogezegd binnen zou werken,maar eigenlijk bleef ik op mijn kamer met maar één doel die militair gek maken.
Na het middagmaal had ik mijn patrijspoort open gezet en had daar een colaglas gevuld met wodka in de opening gezet.
Ik verlaat even de kamer om naar het toilet te gaan,ik kom terug en wat zie ik ,hij had gedaan wat ik verwachte en had het glas geledigd,dus nu moest ik verder doen en weerom vulde ik het glas en verliet mijn cabine en dat ging zo door tot die man het goed zitten had en stond de waggelen aan de gangway.

De bootsman kwam tussendoor is kijken of het lukte en ja het lukte zeker zoals ik het had gewild.
S'avonds na het eten ons gewassen en klaar gemaakt om aan wal te gaan.
Komt nu net onze ouwe in de mess aan en vroeg jongens waar heen gaat het.
Wij al lachent zeggen aan de wal kapitein.
Die ouwe lachte met ons en zei zie maar dat je aan wal komt want je weet jullie boekje is bij die militair en die gaat jullie dat niet geven.
Waarop ik ,ja kapitein maar dat ziet er wel geen snugger gastje uit,ik durf te wedden dat hij ons boekje geeft.
We verlaten de mess richting gangway en onze ouwe komt achter na om te kijken of hij eens goed kon lachen met ons.
Wij gangway af,die knul staat daar bezopen als ne kozak,ik wijs naar de boekjes en tover een fles wodka uit mijn jas en wij pakten de boekjes en weg waren wij,die ouwe wist niet waar hij het had dat wij onze boekjes hadden.
Maar ja nu hadden wij dat boekje maar dat pasje moesten wij hebben,dus de bootsman met onze boekjes terug en die lul van een soldaat geeft die pasjes en had al die fles half leeg gezopen.
Dus wij gelukkig en weer naar de vrouwtjes.
Voor éénmaal niet gek gedaan en om middernacht aan boord voor geen heibel te hebben,maar we hadden netjes ons pasje afgegeven en ons boekje terug gehad,inmiddels was de wacht afgelost en die kloot die daar nu stond wist van toeten noch blazen.


We hadden graag een paar vrouwen meegebracht maar het lukte niet ze op de kade te krijgen,dit was voor hen verboden toegang.
Maar lang duurde het weer niet,braaf zijn zat in ons niet in en het werden weer vroege uurtjes tot op een keer ze ons oppakten en in de cel zette tot ze goesting hadden om ons aan boord te brengen.
Nu werden de boekjes aan de ouwe gegeven en hij moest ze inhouden tot het schip zou vertrekken.
Nu waren wij de lul en was het feesten gedaan.

Na een week aan boord te zitten zonder aan wal te kunnen gaan werd het ons teveel,en nalang zeveren en lullen hebben wij onze ouwe kunnen overhalen toch ons boekje te geven.
Maar op voorwaarde dat we beloofde telkens om middernacht aan boord te zijn.
Belooft en het spel kon weer beginnen,voor zolang het duurde.
De eerste dagen braaf om middernacht aan boord dan werd het een uurtje langer en de dag erna weer een uurtje en zo werd het weer de vroege uurtjes en zijn we weer opgepakt en weer in de cel beland.
Daar zijn toen een paar dikke mannen bij gekomen met veel sterretjes en blikke medailles op hun borst en een kepie ,mens wat was dat voor iets ,daar kon je een hele koe in verbergen.
Ze hebben ons terug aan boord gebracht en het eigenaardige van de hele toestand was dat we ons boekje mochten behouden en we terug aan wal mochten ongeacht het uur.
Wat er met onze ouwe is afgesproken weten wij niet,maar wij werden met rust gelaten en wij konden elke avond gaan feest vieren.
Wij zijn op een zaterdag middag aan wal gegaan en de maandag morgen aan boord gekropen op handen en voeten.
We waren zo bezopen dat wij van niks meer wisten en hebben van onze ouwe een deftige sigaar gekregen.
Nu onze ouwe was zo,die maakte wel van zijn voeten en wel als het echt nodig was,maar hij draaide zich om en was de zaak vergeten.

Het lossen van het schip vorderde en eigenlijk hadden we liever dat het trager ging dan nu.
Maar die werkten 12 uur dan kwam een andere ploeg en werkte die weer 12 uur zo zeven dagen op zeven.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
Jos Komen
Site Admin
Site Admin


Geregistreerd op: 21-7-2004
Berichten: 1166
Woonplaats: Haarlem

BerichtGeplaatst: Ma Nov 22, 2004 4:03 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Frans, blijf maar lekker op je praatstoel zitten.
Wij Ollanders lusten wel pap van deze verhalen, is wel het soort pap van bakkerske Jefke en niet van dieen zotte bakker waar Eddy mee voer.
En zo kunnen wij ons Vlaams ook weer een beetje ophalen.
All the best.
Jos
_________________
Hij die nooit gevaren heeft
Weet niet hoe een zeeman leeft.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail Bekijk de homepage    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Ma Nov 22, 2004 8:36 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Aan het feestvieren bleek een einde te zijn komen,niemand had nog trek om aan de wal te gaan.
Waarschijnlijk door die uitbrander van onze ouwe,en zijn we wat kalmer geworden.
Maar aan dat feestvieren was ik er nu armer of rijker door geworden,mijn dollars had ik nog,en roebels dat ik er geen blijf mee wist.
Maar kleren had ik ook niet meer,al wat ik bij had had ik verkocht,tot mijn kousen toe.
Wat nog overbleef waren twee broeken en een paar hemden en een paar schoenen,en zeggen dat ik met twee volle valiezen vertrokken was
Maar het korte af en veel had ik wel niet meer nodig,want vanaf leningrad was het naar antwerpen op hoop van zege dat het weer niet veranderde.
alles is mogelijk met zo'n trampers en leeg van rusland naar belgie is nu nog te doen,maar wie weet?.

Intussen had ik mijn wacht weer opgenomen daar die andere al weken genoeg nachtwacht had gedaan.
Nu aan boord hier wie wacht wilde lopen kon dit doen,er stond geen verplichting op tenzij ze allemaal weigerde, dan duide de stuurman iemand aan.
Maar met die wacht zat ik niet veel in en het was toch rustig hier voor wacht te lopen.
Heb op andere plaatsen wacht gelopen waar je eigenlijk niet van de gangway kon aangaan of er zaten vreemde luizen aanboord met slechte bedoelingen.

S'avonds om zes uur begon mijn wacht en iedereen had zich terug getrokken in zijn cabine.
Van de officieren was ook niets te bespeuren,dus zat ik door volkomen op mijn eentje.
Potje koffie gezet en een stapel oude kranten en geile boekskes van uit amerika,playboy en zoverder.
Ik zat daar na te denken wat ik nu eigenlijk nog met die spullen moest aanvangen uit de ships stores,panty's,lipstick,channel ,4711,eye shadow enzo.
Getrouwt was ik toen nog niet dus aan mijn vrouw kon ik het niet geven,ik was dus nog ne jonge snoeper in feite die vanalles profiteerde in het leven.
Toch dat aan wal gaan miste ik en zeker die vrouwen,maar ik dagdroomde maar dat ze morgen of overmorgen toch terug zouden gaan jagen dus maar afwachten.

Omstreeks middernacht hoorde ik gestommel in de gang en dacht dat er één of andere dronken scheepsgenoot aan boord was gekomen.
Op het moment ik wilde gaan kijken wat ergaande was komt er zo'n dokwerkster in de mess,op het moment ze mij zag begon ze vanalles te murmelen waar ik geen ballen van snapte,veel gebaren en woorden maar verstaan deed ik er niets van.
Het enige dat ik al kende was da dus zei ik altijd maar da.
Wat ze eigenlijk wilde weet ik niet en ben het nooit te weten gekomen.
Ze droeg een zwarte kap op het hoofd en kon niet goed zien wat voor een face eronder zat.
Ik ben zo nogal een onbeschaamte vlegel en trok de kap van haar hoofd
en bleek daar een pittig vrouwtje onder te zitten ,goed voorzien van armen en poten en de rest ook bleek later,een paar prachtige golfbrekers aan het lijf,ja dat leek me wel wat.
Nogaltijd was zij aan het gebaren maken en aan het zeveren,heb haar bij de arm genomen en naar mijn cabine geloodst.
Daar heb ik haar die panty's en de rest van de spullen getoont en het leek haar te bevallen,ik op mijn beste gebaren taal dat ze dit kon hebben maar ik deed teken dat ze moest betalen in bed wat geen probleem leek te wezen.
Ze ontklede haar en bleek inderdaad zoals ik vermoede een jong pittig ding te staan,en goed geschapen zoals ik al zei.
We zijn de pijp (bed) ingedoken en de strijd aangevangen,in alle hevigheid van de storm ben ik toch mijn rubbertje vergeten zeker.
Maar op dat moment denkt ge daar niet aan,als ge tegen die golven opgaat en ge zijt het beste van u aan het geven kan zelfs achter mij de wereld vergaan.
Pas nadat de strijd geleverd was en de storm geluwt en de zweetdruppels op mijn hoofd stonden wist ik pas dat ik de loop vergeten te beveiligen was,maar ja het was al te laat,het was gebeurd.
Zij gelukkig ik gelukkig,zij als een heilige terug naar dek en ik rustig in de mess nagenieten van de geleverde strijd.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Ma Nov 22, 2004 9:37 pm    Onderwerp:  Reageer met quote
Na zo'n zware strijd te hebben gestreden,ben ik toch in slaap gevallen en om 8 uur lag ik nog op de bank rustig te maffen.
Vergeten de bemannig te wekken ,tot de eerste binnen kwam toen wist ik onmiddelijk wat uur het was.
Hij had de bemanning als geport en ik weer de sigaar natuurlijk.
De bootsman komt de mess binnen en vraagt wat ergaande was dat ik hen niet gewekt had.
Heb ik tegen de bootsman alles in geuren en kleuren verteld,wat er die nacht gebeurd was.
Die kon zijn lach niet inhouden en de andere zaten gespannen mee te luisteren.
Dan krijg ik van hen naar mijn verdommenis dat ik hen niet gewekt had en al het goede voor mij zelf had genomen.
Dan oep zijn antwaarps noemen ze u ne bitchcomber.
Heb dat dagen moeten horen dat ik de plezierkes voor mij alleen hield,ik dacht kon er maar deugt van gehad hebben.
Door dit voorval konden zij hun ook niet meer houden en de stormloop naar de matroski cluppi herbegon.
Nog veertien dagen mest gemaakt aan wal met de vrouwen en het einde kwam in zicht want de bodem van de luiken kwamen ook in zicht en stonden ook haast in hun blootje.

Ja aan al het goede komt een einde maar er moest een einde aankomen of we overleefden dit spel niet meer.
De laatste dag zijn we afscheid gaan nemen van onze troeteltjes en ons laatse glaasje ruski champangski gedronken.
Afscheid nemen van die lieve vrouwtjes deed wel pijn maar ach ja in de volgende haven zou het ook weer zo zijn.
S'anderdaags het schip zeeklaar gemaakt,en klaar voor vertrek naar ons ouwe getrouwe antwerpen.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Di Nov 23, 2004 9:44 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Wij zijn dan vertrokken rond 14 augustus,kan zelfs iets later geweest zijn.
Het weer was goed en we maakten een rustige oversteek terug via kiel kanaal.
In kielkanaal zijn wij s'morgens redelijk vroeg aangekomen en een wachtbeurt was er niet,we zijn onmiddelijk de sluis kunnen in varen enzo onze vaarroute naar antwerpen kunnen verder zetten.
Ik herinner mij nog dat het rond zes uur s'avonds moet geweest zijn en we waren niet zover van de volgende sluis af om terug op de noordzee te komen.
Op de vaarweg achter ons schip liep een soort visservaartuig of zoiets in die aard en wilde ons oplopen,op een bepaalt moment begon hij sneller te varen en zou aan het oploop gaan beginnen.
Op een bepaalt moment kwam hij terhoogte van onze achtersteven en moet een deel van zijn snelheid verloren hebben door ons schroefwater,toch bleef hij verder doen en op een bepaalt moment word hij naar ons schip toegezogen,hij knalt in de achtersteven net voorbij ons roer ,hij word naar stuurboord geslingerd en terug aangezogen en weeral tegen ons aan.
Waarschijnlijk heeft hij achteruitgeslagen en kon zijn schipje niet meer de baas toen hij in het schroefwater terecht kwam en is zo met zijn neus op wal terecht gekomen waar hij heel rustig lag.
Wij zijn rustig doorgevaren en de loods heeft er gewoon niet op gereageert.

We waren met de bemannig al aan het afspreken wat we in antwerpen zouden gaan doen,eens ferm de bloemetjes gaan buiten zetten en het zotje gaan uithangen.
Onze eerste had inmiddels de uren al uitgerekent en we wisten ongeveer hoe dik ons centenpotje was en wat we ons konden veroorloven in antwerpen.
Eens de sluis uit gaat het snel en we maakten redelijk snelheid om en bij de 18 knopen bij afgaand water

Om 20 uur had ik wacht ,wacht kan je het niet noemen,naast de radar gaan staan verrekijkertje bij je en de pot koffie erook bij,sigaretje roken en zeveren met die derde stuurman.
Dat was een joegoslaaf,een zekere charko,maar ne toffe kerel.
Hij sprak alleen engels en vlot russich,maar vlaams was aan hem niet besteed.
Maar ik kon met hem goed overweg,was een prima kerel.
Die vier uurtjes wacht vlogen voorbij en het was middernacht voor je het wist.

S'morgens had ik om 8 uur terug wacht met hem en op een bepaalt moment krijg ik het compas in het oog;we waren van koers veranderd.
Ik vroeg aan charko wat er gaande was ,maar die was altijd opgewekt die kerel en al lachent zei hij de cap heeft een nieuwe koers geven.
Verwonderd kijk ik hem aan,no antwerp zij hij no antwerp???.
Ik vraag aan hem whats the destination now,waarop hij france.
Ik ga in de kaartenkamer kijken en daar hangt een melding van de rederij dat de bestemming inderdaad frankrijk is" Duinkerken".
Allee ti's weer naar de klo......
Antwerpen leek ineens weer mijlen van ons af,en toch ik had zograag naar antwerpen gegaan.
Naar boven  
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur mail    
frans52
+25 Berichten geplaatst
+25 Berichten geplaatst


Geregistreerd op: 5-11-2004
Berichten: 26
Woonplaats: Betekom

BerichtGeplaatst: Di Nov 23, 2004 11:32 am    Onderwerp:  Reageer met quote
Tussen mijn varen van 68 tot nu was ik al wat mondiger geworden de franse taal daar ik met spanjolen en alle nationaliteiten vaarden aan boord moest ge wel uw plan leren trekken.
Maar frans en engels begon redelijk vlot te verlopen en kon mijn plannetje trekken.
Behalve de russische taal op da en njet en tovarich,maar meer kwam er ook niet uit.
Dus wij op weg naar duinkerken "france".
Nu het leek mij wel wat want brigitte bardot leek mij wel een poes om met te stoeien,maar niet in duinkerken.Heb ze ooit live ontmoet maar toen was ze al in de zestig jaar,maar toch ze was het pakken nog waard.
Nu komt zij komt op voor bescherming van de dieren,maar ooit liep ze zelf met een pelske rond,zo ziet gemaar hé.
Op die ontmoeting met haar zal ik nog wel is terug komen ,want da was ook een specialeke.

Allee maar in de france Duinkerken aangekomen,wist er eigenlijk nie goe wa ik er moest mee aanvangen wa zou ik nu doen,afmonsteren of nog een reis ? ik wist het eigenlijk niet goe.
S'avonds vraagt daar ne spanjool om mee aan de wal te gaan en ja ik wist het eigenlijk nie goe en toch zijn ik maar mee gegaan al was het om mijn verdriet te verzuipen omdat we antwerpen gemist hadden.
Die spanjool zijn naam was jesus,uitgesproken jezuoe of toch zoiets indien aard ?...

Maar alle ik met hem mee naar la ville de dunquirqe of duinkerken gelijk ge het maar noemt.
Frans kost ik redelijk maar schrijvenb en lezen was van mijn klak zenne.
Daar is daar een spreekwoord da zegd frans kent mij maar ik ken de frans nie ??? allee als ge begrijpt wa ik bedoel is het goe.

a terre visité la ville .
Allee het trekt erop ,frans spreek ik nu maar schrijven is nog altijd van mijn ballen zenne ?
maar ja als ge weet da wij in belgie met zo'n bende op ons kot zitten?les wallon premier,les flammand de pot op zeggen zij,dat is wa zij van ons denken natuurlijk.Maar ze profiteren toch van het vlaamsche geld le frankophone,in de zeevaartschool werden ze voor getrokken door vlaamsche officieren die goed frans spraken en de vlaamsche belg ter dood veroordeelde.Weet ge ne vlaming die zogoed ze frans spreekt als vlaams ,ja dan zijt ge just de klos,da zijn de dikste smeerlappen die er rond lopen.
Ik gaan der over zwijgen want er is al genoeg klootzakkerij met deze kemels .
We gaan naar Duinkerken en ons ja wat da wist ik nog nie maar,maar ik heb er drie dagen geweest en het was nog erger dan leningrad.
L'amour toujour l'amour dat ge sterft en nie meer weet wa ge doe .

Mens mens ik was weer ergens aan begonnen,als mijn wijf het moest en ik was nog nie getrouwt maar als ze het moest weten mijn toekomst waar ik nu mee getrouwt ben .die ging opslag weg naar een vrouwen tehuis of eender waar,enzo heilig zenne ik nu ook nie zenne.

Ik denk da onze zanger remonke daar ook gezeten heeft,mens wa heb ik daar mee gemaakt,eerlijk da was nog erger dan leningrad.
Zwarte vrouwkes met golfbrekers ongeloofelijk.
En wat die mee u in bed uitstaken ,ja da moet ge zelf eerst mee maken.
Ik zat daar aan de pernod ,amaai pernod, en de ricarde.



Built by Text2Html