Controlepaneel van de gebruiker Registratie is vrijblijvend en gratis! Bekijk de geregistreerde leden Zoek geposte berichten Problemen?
Scheepvaartforum
Scheepvaart: Scheepvaartforum
Een riante beloning
Plaats onderwerp Reageer op dit bericht
Auteur Berichten
nautiek
Administrator

Geregistreerd:
Jul 2003
Berichten: 1134
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken nautiek Profiel Bezoek nautiek homepage! Klik hier om te e-mailen nautiek Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost maandag 9 augustus 2004 @ 20:25

EEN "RIANTE" BELONING !

Ik heb, zoals vaak wordt gezegd, ook ook eens 'een blauwe maandag" gevaren op de passagiersdienst van de K.N.S.M.
In dit geval op de "Oranjestad", een omgebouwd vrachtschip
met ruime passagiersaccomodatie. Na een aantal jaren op de semi wilde-vaart, op vrachtpassagiersschepen, met een beperkte accomodatie (12) voor passagiers, wilde ik ook wel eens een reisje als "echte" passagiersbediende maken. Ik was net weer thuis na een aantal "slingerdiensten" van zo'n vier tot vijf maanden vanuit Nederland naar de West en de U.S.A., en wilde ook wel eens een wat korter reisje maken. Dus toen meneer De Jong (de aannemer van schepelingen van de K.N.S.M.) mij vroeg, of ik een aflosreisje als eerste klas huttensteward op de "Oranjestad" wilde maken, leek me dat wel een goed idee. Weer eens wat anders!... Maar omdat in die funktie in de eerste klasse niet alleen hutten- maar tevens ook eetkamersteward was, werk dat ik op de vrachtschepen ook altijd al deed, besloot ik om die reis in de tweede klasse mee te maken. En dat kon zo geregeld worden. De afdeling tweede klasse aan boord van het m.s. "Oranjestad" bevond zich benedendeks, onder de opbouw, waar ooit een ruim was geweest, en als het slecht weer was waren de patrijspoorten aan de buitenzijde van de romp altijd goed gesloten. Niet prettig voor onze passagiers, want als je zeeziek te kooi lag, had je natuurlijk ook wel enige behoefte aan frisse lucht. Die tweede klasse, vanwege het feit dat je zowel op de heenreis alsook op de terugreis vrijwel altijd vrouwelijke passagiers had, werd de "K.....kelder" (ik durf het eigenlijk niet uit te spreken) genoemd. Op de heenreis waren dat veelal vrouwen van de militairen die in Suriname dienst deden. En op de thuisreis meisje die in Nederland gingen studeren.Nu zijn Surinamers, als je ze eenmaal kent, over 't algemeen heel vrolijke en aardige mensen, en zo ook de meisjes, die ja zo'n twee weken als passagiers aan boord hebt. Meestal doodgewone eenvoudige meisjes, die vanwege zeeziekte of misschien wel wel "tafelvrees" niet direkt aan 't begin van de lange zeereis in de eetsalon aan tafel verschene. Op die eerste dagen na vertrek werd ik op etenstijd vaak gebeld. Het lampje op het "bellenbord" gaf dan aan welke hut, en als ik me daarheen begaf, kreeg ik vaak te horen: "Ik ga je vertellen hoor, ik ben zeeziek en ik kan echt niet aan tafel gaan!" Er werd me dan gevraagd wat te eten in de hut te brengen. De heer Kloosterman was chef-hofmeester in die tijd dat ik op de "Oranjestad" vaarde. Bij hem moest ik me melden, om hem te vragen of ik die-of-die passagier uit nummer zoveel iets te eten in de hut mocht brengen, omdat zij zich goed genoeg voelde om aan tafel te komen. En zijn vaste commentaar was altijd: "Zeeziek? Als je zeeziek bent heb je geen honger! Een appeltje en een beschuit, meer niet!" Het was kennelijk een perfekt recept tegen zeeziekte, want na twee dagen vlogen de "zeezieke" passagiertjes hongerig de trap op naar de eetsalon.... Aan het einde van de oversteek, bij aankomst te Amsterdam, was een van de meisjes toch erg dankbaar voor de goede verzorging die ze van mij kreeg tijdens de reis. Met een vriendelijke glimlach op haar mooie bruine toetje drukte zij me een dichtgevouwen papiertje in m'n handen, met de woorden: "Ik ga je bedanken hoor, want je hebt goed je best voor me gedaan!". De etiquette verbood om onmidellijk te kijken wat voor fooi je van de passagiers ontving, maar dat was gewoonlijk een x-percentage van de passageprijs.
Als passagiersbediende op de "Oranjestad" kreeg ik (toen al een behoorlijk bedrag) zo'n driehonderd gulden per maand minder dan aan boord van een vrachtpassagiersschip, en dat verschil moest worden goed gemaakt door de fooi die de passagiers bij 't van boord gaan toestopten. Maar je mocht er NIET om vragen als ze dat "vergaten".... Nou, dat leuke Surinaamse passagieresje - ik zie haar no zo voor me! - gaf
mij, zoals bleek toen ik 't papiertje even later open maakte,
een heel Amerikaanse kwartje. In die tijd, toen de Dollar nog drie gulden en tachtig cent waard was, een "aardig" bedrag. Namelijk (zegge en schrijven) 96 Hollandse centen !!! Maar ik ben er desalniettemin heilig van overtuigd, dat dit in alle ernst goed bedoeld was!..........

Co Maarschalkerweerd

--------------------

*anoniem
Ongeregistreerd

Geregistreerd:

Berichten:
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken *anoniem Profiel Klik hier om te e-mailen *anoniem Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost woensdag 18 augustus 2004 @ 02:00

Zijn er nu nog mogelijkheden om per boot naar Suriname te gaan? Welke?

i.pengel@supermail.nl

Plaats onderwerp Reageer op dit bericht Forum:

Verzend deze pagina naar iemand | Aanmelden | Afmelden | Toon een printversie

Administratieve opties
Sluit reactie | Verplaats reactie | Verwijder reactie
E-mail ons | Homepage