Controlepaneel van de gebruiker Registratie is vrijblijvend en gratis! Bekijk de geregistreerde leden Zoek geposte berichten Problemen?
Scheepvaartforum
Scheepvaart: Scheepvaartforum
Nog wat plaatjes
Plaats onderwerp Reageer op dit bericht
Auteur Berichten
Theo Horsten
Member

Geregistreerd:
Feb 2004
Berichten: 268
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Theo Horsten Profiel Klik hier om te e-mailen Theo Horsten Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost dinsdag 3 februari 2004 @ 10:14

Ter afsluiting nog wat plaatjes van de “Combi” die intussen al geen “Star” meer was.

Voor een uitbrengreis moesten we meestal de naam veranderen en dan probeerden we die zo dicht mogelijk bij de oude naam te houden. Met Typex kon je op veel papieren dan een hoop doen en het scheelde ook veel schilderwerk op kop en kont. Als je het handig aanpakt, kun je sommige stempels zelfs bijsnijden.

Zo werd de “Olympic Bond” eenvoudig “Bond”. De “Nova” verloor zijn “N” en werd “Ova”. De “Berge Boss” werd “Ossa” en de “Coraggio” – met zijn 423.800 dwt toen het grootste schip van de Italiaanse vloot – werd “Corag”.
De “Elpida” haalden we uit Piraeus en ook dat duurde even voordat die vertrok. Van juni tot oktober, om precies te zijn. Ik ben na afloop gelijk maar gebleven, maar dat is wéér een ander verhaal.
We hadden de Elpida omgedoopt tot “Pidas” en dat riepen we dus 24 uur per dag over de VHF in ons ship-shore contact, vier maanden lang. Veel mensen moesten lachen om die naam en pas later hoorden we dat dat een beetje een raar woord is. Maar ja, toen heette hij dus al zo… En wij maar roepen!

De “Combi Star” werd dus “Combi”.

Als het spul negen maanden niet is gebruikt, kost het even tijd om het allemaal weer een beetje gangbaar te maken...

Op een dergelijk schip stoom aan dek geven, kost veel, erg veel brandstof, dus daar wacht je zo lang mogelijk mee. Op den duur moet het er toch van komen en dan zie je de lekken. Hier was het meer lek dan pijp. De eerste stuurman met zijn Thaise assistenten aan het werk om lekken te dichten.

Ik bedoel… zo’n schip kost natuurlijk een paar centen, maar dan hebbie ook wat.

[size=small]

[Gewijzigd door Theo Horsten op dinsdag 3 februari 2004 @ 10:35]

Ketelbinkje
Member

Geregistreerd:
Dec 2003
Berichten: 344
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Ketelbinkje Profiel Klik hier om te e-mailen Ketelbinkje Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost dinsdag 3 februari 2004 @ 15:20

Mooie foto's Theo, bij welk bedrijf was je destijds in dienst ? Lijkt me leuk werk...

mvg John

--------------------
pikheet !!!

Theo Horsten
Member

Geregistreerd:
Feb 2004
Berichten: 268
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Theo Horsten Profiel Klik hier om te e-mailen Theo Horsten Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost dinsdag 3 februari 2004 @ 23:04

Ik was destijds in dienst bij de enige goede baas die je kunt hebben: bij mezelf.

Toevallig in dat werk gerold, shipdelivery, aanvankelijk helemaal freelance. Toen enige jaren bij Amsterdam Ship Delivery, eerst ook daar freelance, later in loondienst, maar vanaf eind 1983 samen met een paar anderen voor eigen rekening en risico in vijf jaar tijd 30 van dat soort grote schepen naar Taiwan gevaren.
Ik heb er maar een paar zelf gevaren, voor de rest deed ik het "voetenwerk": de inspectie voor de koop, daarna reactiveren, verzekeren, bunkeren, zorgen dat het ding naar zee kwam en hem soms aan de andere kant weer opvangen. Van de 30 hebben we er als ik het wel heb 13 op eigen kracht gedaan, de overigen gesleept.

De kleinste was de Italiaanse "ROBERTA I" van 95.000 dwt en ook het enige motorschip, de grootste was de Italiaanse "CORAGGIO" van krap 424.000 dwt.
Sommige waren nog geen 10 jaar oud, zoals de Franse "TURQUOISE" een tanker van Total van 260.000 ton. Die had jaren in Brest voor de kant gelegen omdat daar geen schip ten anker mag liggen dat niet binnen 24 uur kan varen.

We deden de langst opgelegde tanker ter wereld, de "SINMAR". Dat schip was 13 jaar oud en lag al 11 jaar opgelged. In Noorwegen, voor op twee ankers, achter op de wal. Al die jaren was er een kleine bemanning aan boord geweest voor onderhoud en om een of andere reden was een van de twee ketels ook nog vernieuwd. Het was werkelijk nog een nieuw schip. De dekwerktuigen waren hydraulisch en na elf jaar hadden we de ankers in minder dan een half uur thuis!
Toch hebben we die niet op eigen kracht gevaren, maar door een boot van Smit-Lloyd die toch naar het Verre Oosten moest laten slepen. Dat we het niet op eigen kracht deden, kwam door de ketels. daar hadden we ervaring mee opgedaan met het zusterschip.

Van mijn 40+ jaren in de scheepvaart, waren die vijf jaar de meest interessante en ook de meest leerzame. Als ik alles opnieuw zou mogen doen, ging ik onmiddellijk weer naar zee, zoals ik al eerder zei, maar ik zou het wél anders doen. Dat hebben die laatste 10 jaar me geleerd.

nautiek
Administrator

Geregistreerd:
Jul 2003
Berichten: 1134
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken nautiek Profiel Bezoek nautiek homepage! Klik hier om te e-mailen nautiek Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost dinsdag 3 februari 2004 @ 23:51

Dat is ook mijn droom voor een volgend leven:

18 jaar oud met de kennis van nu.

:)

[Gewijzigd door nautiek op dinsdag 3 februari 2004 @ 23:53]

--------------------

Theo Horsten
Member

Geregistreerd:
Feb 2004
Berichten: 268
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Theo Horsten Profiel Klik hier om te e-mailen Theo Horsten Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost woensdag 4 februari 2004 @ 07:37

Ja, 18 jaar en weten wat je nu weet, dat zou mooi zijn.
Maar dat kan dus niet. Op je 18de weet je veel te weinig. Weloverwogen beslissingen kun je pas nemen nadat je voldoende kennis en ervaring hebt opgedaan.

Je mag iemand die nu begint niet aanraden wat hij of zij moet doen, laat staan dat je mag zeggen dat iemand hartstikke verkeerd bezig is. Iedereen zal het zelf moeten ondervinden. Het punt is dat er moed - lef, ondernemingsgeest - voor nodig is om je veilige baan en uitgstippelde carričre bij een gedegen, betrouwbare, grote rederij op te geven en te gaan avonturen, freelancen, of hoe je het maar wilt noemen.

Voor mij was dat een uit nood geboren ontwikkeling. Nee, dat was het ook niet. Ik had me bij mijn situatie kunnen neerleggen en lang kunnen leven zonder enig (financiëel) risico. Ik zeg dus niet "lang en gelukkig kunnen leven. Nadat Wagenborg en ik als vrienden uiteen waren gegaan, kwam ik bij toeval in dat werk terecht en dacht, na enige jaren: "Dit had ik lang geleden al moeten doen."

Wat mij, nu, achteraf, de beste weg lijkt - en nogmaals: ik adviseer dat niemand - is de meest uitgebreide opleiding met alles wat daarbij hoort afmaken, ervaring opdoen bij een, twee, misschien drie verschillende rederijen en dán gaan freelancen.

Maar dan geef je natuurlijk wel bepaalde zekerheden op. Daar heb je zelfvertrouwen en vertrouwen in eigen kunnen voor nodig. En de gedachte dat je alles wat je niet weet, alsnog kunt leren.

Plaats onderwerp Reageer op dit bericht Forum:

Verzend deze pagina naar iemand | Aanmelden | Afmelden | Toon een printversie

Administratieve opties
Sluit reactie | Verplaats reactie | Verwijder reactie
E-mail ons | Homepage