Controlepaneel van de gebruiker Registratie is vrijblijvend en gratis! Bekijk de geregistreerde leden Zoek geposte berichten Problemen?
Scheepvaartforum
Scheepvaart: Scheepvaartforum
Raasdonders
Plaats onderwerp Reageer op dit bericht
Auteur Berichten
nautiek
Administrator

Geregistreerd:
Jul 2003
Berichten: 1134
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken nautiek Profiel Bezoek nautiek homepage! Klik hier om te e-mailen nautiek Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost vrijdag 6 augustus 2004 @ 17:19

RAASDONDERS

Zij die gevaren hebben, m.n. bij de KNSM ofwel de "Roggebroodmaatschappij", ook wel "Kan Niet Slechter Meer"- rederij genoemd, weten dat er altijd een vast menu op de schepen van de KNSM werd gehanteerd, met op elke dag van de week vast terugkerende maaltijden, zoals b.v. ook "Raasdonders". Als ik me goed herinner om de andere week op donderdag. Geloof me of niet, voor wie dat nog niet weet, maar dat is echt een razendlekker zeemansgerecht, maar hoe komen ze nu toch in hemelsnaam aan die naam "Raasdonders"?!.... Nou, daar ben ik - geloof ik - op zekere dag wel achter gekomen!

Op een donderdag - midden of eind vijftiger jaren - zaten we in volle zee, op de Atlantische Oceaan, op weg naar de West. Een overtocht van twee weken en halverwege een mooi "uitzicht" op de Azoren. Waar we op die dag precies zaten dat weet ik niet meer, maar het was die dag bar slecht weer met hoge golven, waartegen ons schip, de "Daphnis", steeds weer opnieuw moest optornen. We konden twaalf passagiers in zes hutten meevoeren, en die hadden we ook aan boord met bestemming Suriname, maar de meesten lagen doodziek ter kooi en zouden dus hoogstwaarschijnlijk niet aan tafel verschijnen. Toch moest je er wel op rekenen en dus werden alle vier de tafels zo goed en zo kwaad mogelijk gedekt. Voor zowel de "Ouwe", de "Mate" en de "BWTK", alsook voor alle passagiers. Vanwege het slechte weer waren alle stoelen in de eetsalon met miniatuurstagen aan ogen in de vloer verankerd. Dus die bleven wel overeind wel staan. Om te voorkomen dat ook het bestek en de borden niet van tafel zouden glijden werd eerst een houten opstaande rand rondom de tafels omhoog gebracht. Vervolgens ging daar een dik molton kleed op met daaroverheen dan weer het gewone tafellaken. En tenslotte werd daarover heen dan weer een volle kan water leeggegoten.
Ziezo, ook het bestek, de borden, alsook de maggi, peper-en-zoutvaatjes bleven vermoedelijk wel op hun plek!

Zoal U inmiddels wel zult hebben begrepen, was ik de salon- en hutbediende aan boord van het m.s. "Daphnis", en restte me nu noch de schone taak alle etenswaar van het dagmenu, ofwel "Raasdonders" met alle toebehoren, veilig en wel op de tafels te deponeren. We hadden ook Spaanssprekende passagiers aan boord. Dus hofmeester Arie Vlot - voor mij na vele reizen samen niet allen m'n baas maar ook min of meer een vader -had z'n uiterste best gedaan om ook het menu in die taal aan te passen. En dat klonk heel bijzonder: "Carbanzas Hollandesas con sebuljas Y tocino". Jeetje, wat is die taal toch mooi!... En toch waren het gewoon maar capucijners met spek en uien die de pot schafte...

Zoals reeds verwacht, kwam er slechts een enkele "doorgewinterde ervaren passagier met zeebenen" aan tafel en dus had ik niet zo heel veel te versjouwen. Een tafel was wel genoeg. En dat was toch nog altijd een hele toer. De koksmaat bracht alles vanuit de kombuis achterin de opbouw naar het liftje midscheeps. En de pantrybediende - wiens mooie taak ik ook ooit eens vervulde op m'n eerste "slingerreis" naar de West aan boord van het m.s."Aegis", trok dan aan 't touwtje en hees alles naar boven in de pantry. Daar nam ik alles van hem over, en transporteerde ik de hele "mikmak" (als 't even kon) in een keer naar de eetsalon. In de linkerhand twee verzilverde metalen schalen met capucijners. Op 't servet over m'n linkerarm - halfsteunend op elkaar en de schalen met capucijners - drie ovale metalen schaaltjes met zowel gesnipperde rauwe en gebakken uitjes, en eveneens fijngehakte augurk. In de rechterhand twee mooi gewelfde en verzilverde metalen saucekommen met uitgebakken blokje spek en spekvet. De "echte" zeeman eet daarbij dan nog een flinke piccalilly, een lepel suikerstroop, en flink wat kerriepoeder.....

Nou was het - zoals reeds gezegd - bepaald geen mooi weer. Iedere keer dook de "Daphnis" met z'n neus in een diep golfdal, werd daarbij flink afgeremd, en klauterde dan weer tergend langzaam tegen de volgende aanstormende golf omhoog. Komende vanuit de panty, met m'n arm en handen volgestouwd zoals hierboven omschreven, moest ik linksaf - in de lengterichting van het schip - de eetsalon in. Ik had beide handen vol, en kon me nergens aan vasthouden, dus het was ieder voor zich en God voor ons allen!
Omdat de "Daphnis" net weer een golfdal indook toen ik met m'n "hele-hebben-en-houwen" voor de ingang van de eetsalon stond, besloot ik veiligheidshalve even te wachten totdat het schip langzaam daar weer uit omhoog kroop. Nu hield ik veel van m'n werk, en zorgde ervoor dat alles altijd netjes schoon was, dus ook de linoleumvloer van de eetsalon was altijd mooi geboend. Je kon je erin spiegelen....

Toen ik daar zo voor de ingang stilstond, en me schrap zette tegen de remmende werking van die duik in de golven, ging er echter iets mis. Ik zelf stond wel stevig op m'n plaats, maar dat ellendige spekvet in die twee saucekommetje in m'n rechterhand trok zich daar niet van aan. Door de kracht van dat "afremmen" schoot het heerlijke spekvet over de rand, op de toch al mooi geboende en dus eveneens "spekgladde" linoleumvloer, en precies voor mijn rechtervoet. Net op 't moment dat ik nog even een stapje vooruit deed om me schrap te zetten!
Nou U (lezer dezes) begrijpt het al! De gevolgen bleven niet uit! Ik ging finaal onderuit en alle metalen schalen en saucekommen vlogen met inhoud en "donderend geraas" door de eetsalon.......

En sindsdien meen ik - ex-salonbediende van de m.s. "Daphnis" van de KNSM - met enige zekerheid te weten waar dat rare woord "Raasdonders" toch vandaan komt !!!

Co Maarschalkerweerd

--------------------

bouk
Member

Geregistreerd:
Jun 2004
Berichten: 150
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken bouk Profiel Bezoek bouk homepage! Klik hier om te e-mailen bouk Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost vrijdag 6 augustus 2004 @ 17:50

alles komt mij bekend voor,maakte het zelfde mee.
maar dan aan boord van een zeesleper.
die kunnen ook tekeer gaan hoor.
leuk zo'n herinnering.
grt,bouk.
Jan Dikker
Member

Geregistreerd:
Mar 2004
Berichten: 4
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Jan Dikker Profiel Klik hier om te e-mailen Jan Dikker Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost zaterdag 7 augustus 2004 @ 11:18

quote:
Origineel geplaatst door nautiek
RAASDONDERS

Zij die gevaren hebben, m.n. bij de KNSM ofwel de "Roggebroodmaatschappij", ook wel "Kan Niet Slechter Meer"- rederij genoemd, weten dat er altijd een vast menu op de schepen van de KNSM werd gehanteerd, met op elke dag van de week vast terugkerende maaltijden, zoals b.v. ook "Raasdonders". Als ik me goed herinner om de andere week op donderdag. Geloof me of niet, voor wie dat nog niet weet, maar dat is echt een razendlekker zeemansgerecht, maar hoe komen ze nu toch in hemelsnaam aan die naam "Raasdonders"?!.... Nou, daar ben ik - geloof ik - op zekere dag wel achter gekomen!

Op een donderdag - midden of eind vijftiger jaren - zaten we in volle zee, op de Atlantische Oceaan, op weg naar de West. Een overtocht van twee weken en halverwege een mooi "uitzicht" op de Azoren. Waar we op die dag precies zaten dat weet ik niet meer, maar het was die dag bar slecht weer met hoge golven, waartegen ons schip, de "Daphnis", steeds weer opnieuw moest optornen. We konden twaalf passagiers in zes hutten meevoeren, en die hadden we ook aan boord met bestemming Suriname, maar de meesten lagen doodziek ter kooi en zouden dus hoogstwaarschijnlijk niet aan tafel verschijnen. Toch moest je er wel op rekenen en dus werden alle vier de tafels zo goed en zo kwaad mogelijk gedekt. Voor zowel de "Ouwe", de "Mate" en de "BWTK", alsook voor alle passagiers. Vanwege het slechte weer waren alle stoelen in de eetsalon met miniatuurstagen aan ogen in de vloer verankerd. Dus die bleven wel overeind wel staan. Om te voorkomen dat ook het bestek en de borden niet van tafel zouden glijden werd eerst een houten opstaande rand rondom de tafels omhoog gebracht. Vervolgens ging daar een dik molton kleed op met daaroverheen dan weer het gewone tafellaken. En tenslotte werd daarover heen dan weer een volle kan water leeggegoten.
Ziezo, ook het bestek, de borden, alsook de maggi, peper-en-zoutvaatjes bleven vermoedelijk wel op hun plek!

Zoal U inmiddels wel zult hebben begrepen, was ik de salon- en hutbediende aan boord van het m.s. "Daphnis", en restte me nu noch de schone taak alle etenswaar van het dagmenu, ofwel "Raasdonders" met alle toebehoren, veilig en wel op de tafels te deponeren. We hadden ook Spaanssprekende passagiers aan boord. Dus hofmeester Arie Vlot - voor mij na vele reizen samen niet allen m'n baas maar ook min of meer een vader -had z'n uiterste best gedaan om ook het menu in die taal aan te passen. En dat klonk heel bijzonder: "Carbanzas Hollandesas con sebuljas Y tocino". Jeetje, wat is die taal toch mooi!... En toch waren het gewoon maar capucijners met spek en uien die de pot schafte...

Zoals reeds verwacht, kwam er slechts een enkele "doorgewinterde ervaren passagier met zeebenen" aan tafel en dus had ik niet zo heel veel te versjouwen. Een tafel was wel genoeg. En dat was toch nog altijd een hele toer. De koksmaat bracht alles vanuit de kombuis achterin de opbouw naar het liftje midscheeps. En de pantrybediende - wiens mooie taak ik ook ooit eens vervulde op m'n eerste "slingerreis" naar de West aan boord van het m.s."Aegis", trok dan aan 't touwtje en hees alles naar boven in de pantry. Daar nam ik alles van hem over, en transporteerde ik de hele "mikmak" (als 't even kon) in een keer naar de eetsalon. In de linkerhand twee verzilverde metalen schalen met capucijners. Op 't servet over m'n linkerarm - halfsteunend op elkaar en de schalen met capucijners - drie ovale metalen schaaltjes met zowel gesnipperde rauwe en gebakken uitjes, en eveneens fijngehakte augurk. In de rechterhand twee mooi gewelfde en verzilverde metalen saucekommen met uitgebakken blokje spek en spekvet. De "echte" zeeman eet daarbij dan nog een flinke piccalilly, een lepel suikerstroop, en flink wat kerriepoeder.....

Nou was het - zoals reeds gezegd - bepaald geen mooi weer. Iedere keer dook de "Daphnis" met z'n neus in een diep golfdal, werd daarbij flink afgeremd, en klauterde dan weer tergend langzaam tegen de volgende aanstormende golf omhoog. Komende vanuit de panty, met m'n arm en handen volgestouwd zoals hierboven omschreven, moest ik linksaf - in de lengterichting van het schip - de eetsalon in. Ik had beide handen vol, en kon me nergens aan vasthouden, dus het was ieder voor zich en God voor ons allen!
Omdat de "Daphnis" net weer een golfdal indook toen ik met m'n "hele-hebben-en-houwen" voor de ingang van de eetsalon stond, besloot ik veiligheidshalve even te wachten totdat het schip langzaam daar weer uit omhoog kroop. Nu hield ik veel van m'n werk, en zorgde ervoor dat alles altijd netjes schoon was, dus ook de linoleumvloer van de eetsalon was altijd mooi geboend. Je kon je erin spiegelen....

Toen ik daar zo voor de ingang stilstond, en me schrap zette tegen de remmende werking van die duik in de golven, ging er echter iets mis. Ik zelf stond wel stevig op m'n plaats, maar dat ellendige spekvet in die twee saucekommetje in m'n rechterhand trok zich daar niet van aan. Door de kracht van dat "afremmen" schoot het heerlijke spekvet over de rand, op de toch al mooi geboende en dus eveneens "spekgladde" linoleumvloer, en precies voor mijn rechtervoet. Net op 't moment dat ik nog even een stapje vooruit deed om me schrap te zetten!
Nou U (lezer dezes) begrijpt het al! De gevolgen bleven niet uit! Ik ging finaal onderuit en alle metalen schalen en saucekommen vlogen met inhoud en "donderend geraas" door de eetsalon.......

En sindsdien meen ik - ex-salonbediende van de m.s. "Daphnis" van de KNSM - met enige zekerheid te weten waar dat rare woord "Raasdonders" toch vandaan komt !!!

Co Maarschalkerweerd


Als je geinteresseerd bent in nog meer zeemansgerechten jan ik je het boekje Oude KPM-schepen van Tempo Doeloe, geschreven door "Pohon Linde". Deel 12. Pohon Linde betekent Kapitein Lucas Lindeboom.Uitegeven door Breedenbroekseweg 3, 7083 AT, Voorst.

Ik heb een aantal boekjes indertijd kunnen kopen op de grote scheepvaarttentoonstelling in de RAI in Amsterdam.

In het boek kun je te weten komen wat "Olie-tankers" zijn, "Rubberhakken", "Blindekleppen","Boordlichten",
"Scheermesjes", "Rotmok" (Arme Matrozen Ragout) en Labskous of Fietspuree worden o.a. ook beschreven.

Leze wordt aangeraden

GR

Jan

[Gewijzigd door Jan Dikker op zaterdag 7 augustus 2004 @ 11:33]

roy
Member

Geregistreerd:
Apr 2004
Berichten: 778
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken roy Profiel Klik hier om te e-mailen roy Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost zaterdag 7 augustus 2004 @ 12:59

Alles wat wijlen kapt. Lucas Lindeboom geschreven heeft is per definitie gedegen en zeer humoristisch.
Een ***** aanrader.
m.v.g. Roy.

[Gewijzigd door roy op zaterdag 7 augustus 2004 @ 13:00]

Molcin
Member

Geregistreerd:
Sep 2003
Berichten: 37
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Molcin Profiel Klik hier om te e-mailen Molcin Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost zaterdag 7 augustus 2004 @ 17:30

Beste Co,
Een goed geredigeerd verhaal. Ik kan me dat zeer goed voorstellen want ik heb ook zoiets dergelijks met spekvet meegemaakt.
Wij voeren in 1967 op de 'Karimata' van de SMN en hadden(naar ik meen elke woensdag)capucijners danwel bruine bonen met toebehoren. Op de Karimata gingen de salondeuren meer dan 180 graden open. Ik kwam met een legumiere met capucijners binnen en de hofmeester stond achter de deur met een sauciere met heet spekvet en maakte aanstalten om naar buiten te gaan. Wel het gevolg laat zich raden. Hij kreeg dat hete spekvet over zijn hand.
Via een oproep van zijn zoon op dit forum kwam ik toevallig met hem in contact maar hij wist het zich nog goed te herinneren.
Groeten Piet
Biertjuhhh
Member

Geregistreerd:
Jan 2004
Berichten: 44
IP: Gelogd

Klik hier om te bekijken Biertjuhhh Profiel Klik hier om te e-mailen Biertjuhhh Wijzig shorthand naar longhand Bewerk bericht Reageren

Gepost zondag 8 augustus 2004 @ 04:38

Juist, dat soort dingen.
Ik kan me echter niet herinneren OOIT bij de KNSM honger geleden te hebben. Hoewel die broodjes in de "wachttrommel" op het eind van de 04-08 wacht er wel erg slecht uitzagen.
KipQuick of kaas (bezweet).
Maar om 05:30 of 06:00 was de kok toch ook al bezig.

Plaats onderwerp Reageer op dit bericht Forum:

Verzend deze pagina naar iemand | Aanmelden | Afmelden | Toon een printversie

Administratieve opties
Sluit reactie | Verplaats reactie | Verwijder reactie
E-mail ons | Homepage